Sonnet 14 from Sonnets from the Portuguese
If thou must love me, let it be for nought
Except for love’s sake only. Do not say
“I love her for her smile—her look—her way
Of speaking gently,—for a trick of thought
That falls in well with mine, and certes brought
A sense of pleasant ease on such a day”—
For these things in themselves, Belovèd, may
Be changed, or change for thee,—and love, so wrought,
May be unwrought so. Neither love me for
Thine own dear pity’s wiping my cheeks dry,—
A creature might forget to weep, who bore
Thy comfort long, and lose thy love thereby!
But love me for love’s sake, that evermore
Thou may’st love on, through love’s eternity.
Αν εσύ πρέπει να με αγαπάς, ας μην είναι για τίποτ' άλλο
Εκτός για χάρη της αγάπης μόνο.
Να μην λες "Την αγαπώ για το χαμόγελό της, το βλέμμα της-τον τρόπο της
Από την ευγενική ομιλία της,-για μια τεχνική της σκέψης της
Που ταιριάζει με τη δική μου και έφερε σίγουρα
Μια αίσθηση ευχάριστης άνεσης σε κάθε μέρα μου »
Γιατί αυτά τα πράγματα από μόνα τους, αγαπημένε, μπορεί
Να αλλάξουν ή να αλλάξουν για εσένα, και η αγάπη, που σφυρηλατείται έτσι
Μπορεί να είναι έτσι πάλι ν' αλλάξει μορφή.
Ούτε να μ' αγαπάς για λογαριασμό σου
Κρίμα, αγαπημένε, ή από οίκτο να στεγνώνεις τα μάγουλά μου,
-Ένα πλάσμα μπορεί να ξεχάσει πώς κλαίνε, αυτός που με τον καιρό βρίσκει ανιαρό
Να σε παρηγορεί,και έτσι να χάσω την αγάπη σου μ' αυτό τον τρόπο!
Αλλά να μ 'αγαπάς για χάρη της αγάπης, που όλο και πιο πολύ
Θα μεγαλώνει, μέσω της αιωνιότητας της αγάπης."
Sonnet 43 from Sonnets from the Portuguese
How do I love thee? Let me count the ways.
I love thee to the depth and breadth and height
My soul can reach, when feeling out of sight
For the ends of Being and ideal Grace.
I love thee to the level of everyday’s
Most quiet need, by sun and candle-light.
I love thee freely, as men strive for Right;
I love thee purely, as they turn from Praise.
I love thee with the passion put to use
In my old griefs, and with my childhood’s faith.
I love thee with a love I seemed to lose
With my lost saints,—I love thee with the breath,
Smiles, tears, of all my life!—and, if God choose,
I shall but love thee better after death.
Πώς σε αγαπάω; Επίτρεψέ μου να απαριθμήσω τους τρόπους.
Σ' αγαπώ στο βάθος, το πλάτος και το ύψος, που
Η ψυχή μου μπορεί να φτάσει, μέχρι να νιώθει ότι έχουν χαθεί από τη ματιά της
Τα έσχατα του υπέρτατου Όντος και της ιδανικής Χάριτος.
Σ 'αγαπώ στο επίπεδο της καθημερινότητάς μου, σαν την
Πιο πραγματική ανάγκη κι από τον ήλιο και το φως του κεριού.
Σ 'αγαπώ ελεύθερα, όπως οι άνθρωποι πασχίζουν για το Δίκιο
Σ 'αγαπώ αγνά, όπως αυτοί πρέπει ν' αποστρέφονται τον έπαινο.
Σ 'αγαπώ με το πάθος που έβαλαν σε λειτουργία
Τα παλιά βάσανά μου, και με την πίστη της παιδικής ηλικίας μου.
Σ 'αγαπώ με μια αγάπη που μου φάνηκε πως είχα χάσει
Με τους ξεχασμένους αγίους μου ,-Σ 'αγαπώ με την αναπνοή,
τα Χαμόγελα, τα δάκρυα, όλης της ζωής μου!
-Και, όταν ο Θεός το επιλέξει,
Θα σ' αγαπώ ακόμα περισσότερο μετά το θάνατο .
________________________Elizabeth Barrett Browning (6 Μαρτίου1806 – 29 Ιουνίου 1861) ήταν μια απ' τις πιο ενδιαφέρουσες ποιήτριες της Βικτωριανής Εποχής.
