ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ
(ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ & ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ)
Roula Hatzi
Συνέντευξη: Χρύσα Βελησσαρίου
''ΠΟΙΗΣΗ''
ΕΡ:Πότε αρχίσατε να γράφετε και από ποιόν Έλληνα Ποιητή/τρια έχετε επηρεαστεί ;
ΑΠ:Άρχισα να γράφω και όχι αποκλειστικά ποίηση, αλλά και πρόζα μόλις στην αρχή της πρώιμης εφηβίας μου. Κυρίως όμως διάβαζα ποίηση. Ενδιαφέρθηκα για το έργο όλων των κλασσικών Νεοελλήνων ποιητών από παιδί. Διάβαζα μεθοδικά από ανθολογίες και όχι μόνο έντεχνη ποίηση αλλά και δημοτικά τραγούδια και αρχαίους αργότερα ποιητές και μάλιστα συχνά από το πρωτότυπο.
Είμαι ανέκαθεν βιβλιοφάγος, εκτός από την πλούσια βιβλιοθήκη των γονέων μου μελετούσα αχόρταγα λογοτεχνία από τη δανειστική βιβλιοθήκη Λάρισας αλλά και βιβλία που έβρισκα σε φιλικά σπίτια. Έχω κλασσική παιδεία, πάντα διάβαζα για τη γνώση και την διανοητική μου ικανοποίηση σε σημείο συχνά να υποκαθιστώ την πραγματική ζωή με τα βιβλία μου, πράγμα που εκ των υστέρων θεωρώ λάθος. Στην πορεία μου διάβασα και πολλή ξένη λογοτεχνία και ποίηση από το πρωτότυπο. Είναι νομίζω και ένας από τους λόγους που έμαθα να μιλώ πολλές γλώσσες. Θεωρώ λοιπόν ότι έχω επηρεαστεί από πλήθος ποιητών σχεδόν όλους όσους διάβασα. Στα δεκαέξι μου είχα ξετρελαθεί με τον Ρεμπώ στα γαλλικά. Αυτό επαναλαμβανόταν συχνά με πολλούς ποιητές. Ακόμη μελετώ και παθιάζομαι με τα έργα σύγχρονων ποιητών σε όλο τον κόσμο.
ΕΡ:Η Ποίηση παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή σας
ΑΠ:Ναι. Δεν μπορώ πλέον να ζήσω, αν δεν γράφω. Υπήρξε στη ζωή μου ένα τεράστιο διάλειμμα σιωπής.Εκείνο το διάστημα θα έλεγα ότι ήμουν "προφορική ποιήτρια", παραφράζοντας μια έκφραση από "από το μυθιστόρημα " Ο Τρόφιμος" εκδόσεις Αλεξάνδρεια"του μεγάλου Έλληνα ποιητή, συγγραφέα και αρθρογράφου,φίλου και μέντορά μου Φαίδωνα Θεοφίλου. Αυτό αποτελεί κάτι σαν διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε ό,τι από τα γραφόμενά μου απορρίπτω προς δημοσίευση και θεωρώ παραγωγή προς τα έσω και σε ό,τι αποφάσισα να δημοσιοποιήσω, την παραγωγή μου προς τα έξω. Η τελευταία δεν έχει πολλά χρόνια ζωής, δυο - τρία χρόνια γράφω για το κοινό και ό,τι γράφω το δημοσιεύω αρχικά στο blog μου προς κατανάλωση. Πρόκειται για μια υπερπαραγωγή, που σοκάρει και εμένα. Είναι σα να ήμουν φιμωμένη καιρό και τώρα να μιλώ ακατάσχετα, σαν να ξεχείλισε ο ποταμός της σιωπής μου. Μάζεψα και αισθάνομαι ακατάσχετη επιθυμία να μοιραστώ ό,τι κέρδισα και μέσα από αυτό να επικοινωνήσω φυσικά.
ΕΡ: Ποίος ήταν, ο άνθρωπος που σας ενέπνευσε να ακολουθήσετε την Ποίηση;
AΠ:Αν εννοείτε ποιος ήταν ο άνθρωπος , που με έπεισε να ασχοληθώ σοβαρά με την ποίηση, φυσικά ο κ. Φαίδων Θεοφίλου, του οποίου το έργο θαυμάζω και απρόοπτα εισέβαλε στη ζωή μου, υποστηρίζοντας ένθερμα την ποίησή μου, ενθαρρύνοντάς με, διορθώνοντάς με, επαινώντας με και μάλιστα μη γνωρίζοντάς με καν το μεγαλύτερο διάστημα προσωπικά! Ήταν κάτι καταπληκτικό για εμένα. Τόλμησε να με αναγνωρίσει και να με προβάλει στην αξιολογότατη ομάδα του "Κεράσματα Σύγχρονης Λογοτεχνίας... από το Φαίδωνα Θεοφίλου", όταν μόνο εκείνος κερνούσε κάθε εβδομάδα στα μέλη της ομάδας, ό,τι εκτιμούσε ως καλό να διαβαστεί. Με τίμησε επιλέγοντάς ποίημά μου μάλιστα ως το δεύτερό του κέρασμα μετά την ίδρυση της ομάδας. Όταν όλες οι προτάσεις του σχεδόν ήταν έμπειροι ποιητές με εκδόσεις και ιστορία πίσω τους. Δεν είχα αυτοπεποίθηση, δημοσίευα στο blog από εσωτερική ανάγκη, δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Η στάση του κ. Θεοφίλου δεδομένης της ποιότητας και του μεγέθους του έργου του ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για εμένα και με έπεισε να δω αλλιώς την πορεία μου ως ποιήτρια. Και τον ευγνωμονώ γι'αυτό.
Ο επόμενος σε χρονολογική σειρά, αλλά εξίσου σημαντικός μέντοράς μου, είναι μια γυναίκα. Η κ. Ελένη Στασινού. Πολυγραφότατη και καταξιωμένη συγγραφέας και ποιήτρια, δημιουργός της "Γυναίκας των Δελφών" εκδόσεις Ωκεανός που βραβεύτηκε από το Πανεπιστήμιο της Περούτζια στην Ιταλία ως υπόδειγμα σύγχρονης γυναικείας ευρωπαϊκής γραφής.Η κ.Στασινού θεωρώ ότι με την κριτική και την υποστήριξή της, αλλά και τη φιλία της είναι ένας βράχος από τον οποίο κρατιέμαι γερά , ώστε να μπορέσω να συνεχίσω.
Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό ως καλλιτέχνη, που συνάντησα και γνώρισα αυτούς τους δυο υπέροχους δημιουργούς. Και τους είμαι ευγνώμων.
Καλλιτεχνικά τους θεωρώ αναδόχους μου.
Προφανώς οι αναγνώστες και η ένθερμη υποστήριξή τους, η επικοινωνία μαζί τους μέσω των ποιημάτων , αποτελούν επίσης εξαίρετη και βασική ώθηση.
ΕΡ:Ποιες είναι οι δυσκολίες της Ποιητικής τέχνης;
AΠ:Για μια γυναίκα ποιήτρια, νομίζω να ξεπεράσει την έντονη έως λυτρωτική συναισθηματική εκτόνωση μέσω του ποιήματος, να αποστασιοποιηθεί από το υπόβαθρο στο κάθε της έργο και να μπορέσει στη συνέχεια να δουλέψει εξονυχιστικά επάνω του τεχνικά, καταφέρνοντας όμως να μην αφαιρέσει τον αυθορμητισμό και την αλήθεια από το ποίημα. Κάθε ποίημα είναι ένα έργο Τέχνης. Και μάλιστα με το προαπαιτούμενο τουλάχιστον του ρυθμού. Πρέπει να γνωρίσεις σε βάθος αυτή την Τέχνη για να θεωρείσαι πραγματικά καλός ποιητής και όχι κατά τα φαινόμενα. Υπό αυτή την έννοια, θεωρώ τον εαυτό μου ακόμη μαθητευόμενη και δεν νομίζω να προλάβω ποτέ να τελειώσω αυτό το σχολείο. Ποτέ δεν είμαι απόλυτα ικανοποιημένη με οποιοδήποτε ποίημά μου. Όποτε το ξανακοιτάζω, προσθέτω και μια καινούργια πινελιά, το βελτιώνω. Μεταφράζω, για του λόγου το αληθές, το όμορφο ποίημα μιας άριστης Αμερικανίδας σύγχρονης ποιήτριας, την οποία θαυμάζω, της Heather Burns:
To All Poets
We continue creating
a picture with words
until at last
we become the master
of our canvas
always striving for
perfection.
Προς Όλους τους Ποιητές
Να συνεχίζουμε δημιουργώντας
μια ζωγραφιά με λέξεις
μέχρι επί τέλους
να φτάσουμε να είμαστε κυρίαρχοι
του καμβά μας
πάντα μαχόμενοι για
τελειότητα.
ΕΡ:Η έμπνευση απαιτεί απομόνωση ή βουτιά στη ζωή;
ΑΠ:Δε γνωρίζω. Είμαι σίγουρη ότι το να γράφεις αποτελεί κατ' αρχήν ταλέντο. Αλλά η Μούσα έρχεται υπό άγνωστες για τον καθένα προϋποθέσεις. Σίγουρα κάποιος, που αυτοθεωρείται ποιητής, πιο πολύ από τον οποιοδήποτε, οφείλει συναισθηματικά και λογικά να βαδίζει αιμορραγώντας στην κόψη του ξυραφιού, αλλιώς θα λέει ψέματα, και η ψευτιά αποκαλύπτεται τελικά με όσο όμορφα λόγια και να την ντύσεις. Αυτό, που ίσως αξίζει να γράψεις, είναι η αλήθεια σου, όσο έντρομος κι αν είσαι να την αποκαλύψεις. Αλλιώς μη γράφεις! Μόνο το αυθεντικό κάτι αξίζει.
Όσον αφορά εμένα, χωρίς υπερβολή, όταν γράφω, αισθάνομαι υπό κατάληψη... Πολλές φορές με εκπλήσσουν, όσα γράφω. Κατ' αρχήν γράφω, όταν δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, όταν πεινώ και διψώ γι' αυτό. Δεν έχω τότε συναίσθηση του τι συμβαίνει γύρω μου, άρα είμαι σε απομόνωση, όμως αυτό το έχει σίγουρα προηγουμένως προκαλέσει μια τόσο βαθιά βουτιά στη ζωή, που με έχει φέρει σε κατάσταση ασφυξίας. Το ποίημα, που προκύπτει, είναι κάτι σαν το φιλί της ζωής για να επανέλθω στο μέτρον.
ΕΡ:Πιστεύετε ότι η σημερινή εποχή μπορεί να εμπνεύσει τους Ποιητές;
AΠ:Πάντοτε υπήρχαν ποιητές, ή τουλάχιστον καλλιτέχνες και οποιαδήποτε εποχή δίνει εναύσματα στην έμπνευση.
Απλά η σημερινή εποχή ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ περισσότερο τους ποιητές, τους πραγματικούς ποιητές. Χρειάζεται "θουρίους". Χρειάζεται ειλικρίνεια, συναισθήματα, επανάσταση και έμπνευση. Αφοσίωση, σκληρή δουλειά. Μα πάνω απ' όλα ΟΡΑΜΑ.
ΕΡ:Υπάρχει Ποίηση για το μέσο νεοέλληνα ή η Ποίηση απευθύνετε αποκλειστικά σε μια κλειστή ελίτ;
ΑΠ:Η Ποίηση γίνεται πολλή μικρή κι ασήμαντη, σχεδόν θνησιγενής, όταν απευθύνεται σε ελίτ. Αν αυτό σου συμβαίνει, πρέπει να ξαναρχίσεις να ψάχνεσαι. Ο Νεοέλληνας είναι κομπλεξικός απέναντι στην ειλικρινή έκφραση των συναισθημάτων, άρα στην αντιμετώπιση της Ποίησης. Όμως κατά βάθος είναι μια Τέχνη ριζωμένη στην ψυχολογία του, στην ιστορία του, στο παρελθόν του. Μια Τέχνη, που πολλάκις τον εξύψωσε και τον τίμησε. Δεν την αγοράζει. Αλλά τη σέβεται. Τουλάχιστον αυτή την εντύπωση αποκομίζω εγώ από την αντιμετώπιση του κόσμου προς το δικό μου έργο, που είναι σχετικά ελεύθερα προσβάσιμο.Συχνά έχω την ευχάριστη έκπληξη μιας αντιμετώπισης από τον περίγυρό μου, που μου θυμίζει έντονα τις ομηρικές περιγραφές των αοιδών και των ραψωδών στις αρχαίες βασιλικές αυλές και γιορτές! Παρότι η καθαυτό επιστήμη μου με έστεψε με αρκετές δάφνες, ως φυσικός τόσα χρόνια δεν αντιμετωπίστηκα ποτέ τόσο ένθερμα, όσο ως ποιήτρια!
ΕΡ: Πόσο δύσκολο είναι για έναν Ποιητή να μεταγγίσει τα γραπτά του στους αναγνώστες;
ΑΠ:Εδώ δεν χρειάζεται να επιμείνω πολύ. Η άποψή μου είναι ξεκάθαρη και απλή. Ένας πραγματικός ποιητής καταφέρνει να μεταγγίζει τα γραπτά του στους αναγνώστες αυθόρμητα. Αν κάποιος, όσο ωραία και να γράφει χρειαστεί να επεξηγεί, τι γράφει, είναι αποτυχημένος.
Με τη βελτίωση της τεχνικής ο πραγματικός ποιητής καταφέρνει να γίνει ακόμα πιο διαφανής. Ενώ ο άλλος, ό,τι και να κάνει, δεν το 'χει. Αν καταλάβω ότι οι αναγνώστες μου δεν συλλαμβάνουν, με το δικό τους ο καθένας τρόπο, κάποιο ποίημά μου, το αποσύρω. Ένας μεγάλος Αμερικανός ποιητής , ο BJ Ashanti μου είπε κάποτε σε μια προσωπική μας συζήτηση, όταν του είπα ότι οι αναγνώστες μου μου έκαναν ερωτήσεις σχετικά με ένα ποίημά μου: " Δεν χρειάζεται καν να το διαβάσω, δούλεψέ το αλλιώς, ένα ποίημα δε δημιουργεί απορίες, αν είναι καλό. " Κανείς δεν πρέπει να ρωτά "Τι εννοεί εδώ ο Ποιητής"
ΕΡ:Όταν γράφετε ένα Ποίημα ,φροντίζετε να προσαρμόζετε τις ιδέες σας ή δε σας ενδιαφέρει η λογική αλληλουχία;
ΑΠ:Είμαι θετικός επιστήμων. Αν και επηρεασμένη από τη Κβαντομηχανική, δεν θα ξεφύγω ποτέ εντελώς από τον Ντετερμινισμό. Δεν ξέρω τι κάνουν οι άλλοι, εγώ έχω ανάγκη τα ποιήματά μου να έχουν πρόλογο, επεξεργασία - επιχειρήματα και κατακλείδα! Δεν το κάνω επιτηδευμένα έτσι μου βγαίνει. Ανεξάρτητα από το πόσο ακραία συναισθήματα εκφράζω έχω ανάγκη τα ποιήματά μου να έχουν δομή, πορεία. Γιατί μέσα από αυτά ψάχνω και λογικά τη λύτρωση.
ΕΡ: Σήμερα τα νέα παιδιά διαβάζουν Ποίηση και κατά πόσο τα αγγίζει;
AΠ:Εγώ προσωπικά είμαι μέσα στα παιδιά και σας μιλώ ειλικρινώς, η προσωπική μου αίσθηση είναι ότι με διαβάζουν. Ναι, στα νέα παιδιά και κυρίως στους εφήβους, όσο κριτικά και να τη βλέπουν, αρέσει η ποίηση. Δεν την αγοράζουν. Αλλά τη διαβάζουν, όπου τη συναντήσουν, αρκεί να τους διεγείρει κάπως. Μόνο όμως όταν η Ποίηση είναι ειλικρινής. Οι νέοι έχουν τρομερό αισθητήριο στην ανίχνευση της ειλικρίνειας.
ΕΡ:Μήπως τα παιδιά προκαταλαμβάνονται αρνητικά από τον τρόπο διδασκαλίας στο σχολείο;Αλήθεια, διδάσκεται η Ποίηση;
AΠ:Ναι, οι νέοι διαβάζουν ποίηση, συναισθάνονται την ποίηση, συχαίνονται όμως, όπως και εγώ, να αναλύουν την ποίηση. Η τέχνη δεν είναι επιστήμη, δεν αναλύεται. Την κατακτάς με ενσυναίσθηση. Χρειάζεται στον καλλιτέχνη αρκετές φορές να διδαχτεί τεχνικές και μοτίβα, που θα τον βοηθήσουν να βελτιώσει τη δική του τεχνική. Αλλά αυτό έρχεται εκ των υστέρων και χρειάζεται μόνο στον καλλιτέχνη. Όχι στο νεαρό αναγνώστη ή και σε κάθε αναγνώστη ποίησης.
ΕΡ:Oι μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι δεν εκδίδουν Ποίηση,πολλοί μικροί προσπαθούν απλώς να εκμεταλλευτούν τους δημιουργούς,είναι το διαδίκτυο μια κάποια λύσις και ποια είναι η σχέση σας με αυτό ;(διαδίκτυο )
ΑΠ:Εγώ είμαι καθαυτό blog-οποιήτρια, όπως με αποκάλεσε σε κάποιο της αφιέρωμα η Βασιλική η Πιτούλη, (ποιήτρια, κριτικός λογοτεχνίας, blogger, συνάδελφος καθηγήτρια μεταξύ άλλων). Εκείνη μου αποδίδει τον όρο και δεν το αρνούμαι. Τελικά όμως ένα βιβλίο είναι άλλο πράμα! Απλά είναι συνήθως ακριβό και δεν κερδίζεις οικονομικά. Ποτέ ένας ποιητής δεν έγινε πλούσιος από την ποίηση μόνο.
Σε χαλεπές εποχές εξέδωσα το πρόσφατο βιβλίο μου στις εκδόσεις BOOKSTARS με ψηφιακή έκδοση, δηλαδή κάθε βιβλίο εκδίδεται κατά παραγγελία, δεν υπάρχει στοκ βιβλίων. Προσπαθώ επαναστατικά να αποδείξω ότι ένα βιβλίο, όταν το θέλεις πολύ και πιστεύεις ότι αξίζει να διαβαστεί μπορείς να το φέρεις εις πέρας ακόμη και σήμερα ακόμα και όταν δεν διαθέτεις κεφάλαιο για να το εκδώσεις και να το προωθήσεις.
ΕΡ:Στις 10 Αυγούστου έγινε η παρουσίαση του βιβλίου σας >Πείτε μας λίγα λόγια γι'αυτό.Ποιες είναι οι πρώτες εντυπώσεις ,επίσης ποια η γνώμη σας για τη μετάφραση -απόδοση σε άλλη γλώσσα των στίχων και ποιες οι δυσκολίες.
ΑΠ: «ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ» είναι η πρώτη μου ποιητική σύνθεση στην Ελλάδα. Παρότι η ποιητική μου δημοσιευμένη παραγωγή ξεπερνά τα χίλια ποιήματα και μεταφράσεις.
Το βιβλίο μου αποτελείται από 115 σελίδες και συνοδεύεται από κάποια έγχρωμα ολοσέλιδα εικαστικά της συναδέλφου καθηγήτριας Αγγλικών και ζωγράφου Ντίνας Χατζή, που χαρακτηρίζουν κάθε Εποχή. Διαδραματίζεται σε τέσσερις εποχές-φάσεις βάσει σεναρίου και αφορά την εσωτερική Οδύσσεια μιας σύγχρονης γυναίκας με πλοηγό τα συναισθήματα με ύψιστο τον έρωτα στην αρχαιοελληνική του έννοια.
Είναι εντελώς χειροποίητο. Δικό μου καθ' ολοκληρίαν το περίμενα χωρίς υπερβολή, όπως περίμενα στον τοκετό τα παιδιά μου.
Μέσα απ’ αυτό προσπαθώ να μοιραστώ τα βιώματά μου και να υπηρετήσω την ομορφιά και την τέχνη.
Είμαι ενθουσιασμένη από την ανταπόκριση των αναγνωστών μου, παρότι χρειάζεται να με ψάξουν και να παραγγείλουν το βιβλίο στο βιβλιοπωλείο για να με βρουν. Για βιβλίο ποίησης και χωρίς να έχουν γίνει ακόμα οι επίσημες εκδηλώσεις παρουσίασής του σε μεγάλες πόλεις, κινείται πολύ καλά και αυτό μου κάνει εντύπωση. Αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως τους αναγνώστες μου που το αγοράζουν.
O Robert Frost έδωσε κάποτε ένα ευφυή ορισμό της ποίησης. Είπε: «Ποίηση είναι αυτό που χάνεται στη μετάφραση." Δεδομένου ότι κάθε λέξη σε ένα ποίημα είναι πολύτιμη, κάθε συλλαβή μετράει, και κάθε παύση δίνει μια συγκεκριμένη δράση, είναι δύσκολο κανείς να μεταφράσει ποιήματα, επειδή οι διαφορετικές γλώσσες δίνουν διαφορετικούς ήχους και λέξεις με η ίδια έννοια μπορεί να διαφέρουν στη συνειρμική αύρα τους. Στην πραγματικότητα, συχνά ένα πολύ καλό ποίημα είναι απλά καθαρή καλή τύχη, διότι η κάθε γλώσσα επιτρέπει συγκεκριμένα αποτελέσματα, που πρέπει να δημιουργηθούν από κάποιον ποιητή με μεγάλη πειθαρχία, όσον αφορά τη χρήση της γλώσσας ώστε να έχει ένα έργο, όπου οι λέξεις και οι ιδέες συνδυάζονται με ένα συγκεκριμένο τρόπο.
Όταν «μεταφράζω» ένα ποίημα στα αγγλικά απλά το ξαναγράφω . Για να είσαι μεταφραστής και να είσαι ταυτόχρονα, όσο πιο κοντά γίνεται στον μεταφρασμένο ποιητή, είναι μια άλλη τέχνη . Και δεν είναι ποτέ το ίδιο ... Γι 'αυτό και αισθάνομαι εξαιρετικά κολακευμένη, όταν κάποιος με επαινέσει για μια μεταφραστική εργασία που έχω κάνει.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Εγώ ευχαριστώ ιδιαιτέρως για τη συνέντευξη και όλο αυτό το αφιέρωμα, που κάνατε για εμένα. Ευχαριστώ τους υπεύθυνους της ομάδας και εσάς προσωπικά για την εκτίμηση στο πρόσωπό μου.
Σας χαιρετώ.
MY RECENT INTERVIEW
An Interview by Roula Hatzi to Chryssa Velissariou (translated by Chryssa Velissariou)
'' POETRY''
Q: When did you start writing and by whom Greek Poet /tess were you influenced?
A: I started writing and not only poetry, but also prose just in the beginning of my early adolescence. But mostly I read poetry. I was interested in the work of all the classic modern Greek poets since my childhood. I was reading methodically from anthologies of poetry, not only modern but also folk songs and ancient Greek poets, often from the original. I was always a bookworm, except from the rich library of my parents, I was avidly studying literature from the public library of Larissa and books that I found in friends' libraries. I am classically educated, I was studying everything for knowledge and intellectual satisfaction although often I substituted real life with my books, which in retrospect I find it was wrong. In my course I read a lot of foreign literature and poetry from the original. I think this is one of the reasons I learned to speak several languages. So I think I've been influenced by many poets almost everyone who I read and admired from time to time. When I was sixteen I had crazy about Rimbaud in French. This was repeated often about many poets. I still study and am passionate about the work of contemporary poets worldwide.
Q: Does Poetry play an important role in your life?
A: Yes. I can no longer live, if I do not write. I had in my life a huge break of silence. During this gap I would say that I was an "oral poet", to paraphrase an expression from the novel "The Inmate ", "Alexandria"editions, of the great Greek poet, author and columnist, friend and my mentor Faidon Theofilou. This is the limit line that devides my writings I reject to post , my inward production, to those I decided to publicize, my outward production . The latter has a few years of living, I am writing about two - three years for the public and what I write it is originally published on my blog for consumption. This is a blockbuster, that is trully shocking me. It's like I was gagged for a long time and now I'm talking uncontrollably, as if the river of my silence has overflowed . I collected on and on and I am craving to share what I gathered and gained and also naturally to communicate through it.
Q: Who was the man who inspired you to become a poet?
A: If you mean who was the man who convinced me to seriously deal with poetry, naturally Mr. Theofilou Faidon, whose work I admire and unexpectedly invaded in my life, strongly supporting my poetry, encouraging me, correcting me, complimenting me and even without knowing me personally till recently! It was something amazing for me. He dared to recognize my work and highlight it in his highly valued group "Treats of Contemporary Literature ... by Faidon Theofilou", when he was presenting every week to members of the group, only what he considered to be a good read. He honored me by selecting my poem as his second treat after the founding of the group. When all project proposals were from experienced published living poets with important history behind them. I was not confident on myself, posting on my blog by inner necessity, because I could not do otherwise. The way Mr. Theofilou has treated me, given the quality and the size of his literary work, was a pleasant surprise for me and convinced me to see otherwise my progress as a poet . And I am grateful for that.
The next in chronological order, but equally important mentor to me, was a woman:Mrs. Eleni Stasinou. Prolific and acclaimed writer and poet, author of "Women of Delphi" , "Okeanos" editions, which was awarded by the University of Perugia in Italy as a model of modern European women 's writing . Mrs.Stasinou criticism , support and friendship , I think that they are steady rocks from which I hold myself firmly, so that I can keep going.
I consider myself lucky as an artist, I met and got to know these two wonderful fellow artists. And I am grateful.
Artistically I think of them as my spiritual parents.
Apparently readers and their fervent support, my communication with them through the poems, they are also excellent and basic impulse.
Q: What are the difficulties of poetic art?
A: For a woman poet, it's to be able overcoming the strong emotional relief through the poem, to steer clear of the background to each work and then be able to work on it thoroughly technically, but managing not to remove the spontaneity and truth of the poem. Each poem is a work of art. And even with the prerequisite of a minimum rate. This art must be mastered to be considered truly great poetry, not fake. In this sense, I find myself still an apprentice and I do not think I catch ever to finish this school. I'm never completely satisfied by any of my poems. Whenever I look back, I always add a new twist to ameliorate. For argument's sake, a beautiful poem of an excellent contemporary American poetess, who I admire, of Heather Burns:
To All Poets
We continue creating
a picture with words
until at last
we become the master
of our canvas
always striving for
perfection.
Q: Inspiration requires isolation or diving in life?
: A: I do not know. I'm sure writing is basically a talent. But the muse comes under unknown conditions for each one of us. Surely someone who considers himself as a poet, more than anyone, he must emotionally and logically walk bleeding on the edge, otherwise he will lie, and falsehood is revealed finally even if dressed with beautiful words . What might be worth writing, it is your truth, even if you're frightened to reveal it. Otherwise do not write! Only the authentic worth something.
As for me, I would say not exaggerating, when I write, I am possessed ... Sometimes I am surprised, of what I write. First of all I write only when I can not do otherwise, when I am in hunger and thirst for it.Then I'm not aware of what happens around me, so I'm in isolation, but this definitely has previously been caused by such a deep dive into life, which has brought me in a state of suffocation. The poem, which follows, is like a kiss of life to me so I can come back to the metron.
Q: Do you think our epoch can inspire poets?
A: There have always been poets, artists, or at least any epoch gives rise to inspiration.
Simply nowadays, we need more poets, real poets. We need epic poetry. We need honesty, emotions, inspiration and revolution. Dedication and hard work. But above all a Vision.
Q: Is there Poetry for the average modern Greek people or Poetry is addressed exclusively to a closed elite?
A: Poetry is very small and insignificant, almost stillborn when aimed at an elite. If this happens to you, you must resume searching yourself again. Modern Greeks are inhibited against honest expression of emotions, so they have complexes against Poetry. But basically it is an art rooted in the psychology, the history and our past. An art which oftentimes exalted and honored Greece and Greeks. People do not buy poetry in Greece. But they respect good poetry a lot. At least that is the impression I gather from tackling of people to my own work, which is relatively free reached. I often have the pleasant surprise of a response from people around me, which reminds me strongly Homeric descriptions of vocalists and rhapsodists in the ancient Greeks royal courtyards and celebrations! Although my science Physics crowned me several times with laurels, as a physicist for so many years, I was never treated so warmly as I am as a poet!
Q: How difficult is it for a poet to transfuse his writings to readers?
AP: I do not need to dwell much with this. My view is clear and simple. A true poet manages to transfuse his/her writings to the readers spontaneously. If someone, as nice as he writes, needs to explain what he writes, he is a loser.
With the improvement of his technic, a real poet manages to become more transparent. While the other one, no matter what he is trying to do, he does not really worth. If I understand that my readers do not capture with their own way, a poem of mine, I withdraw it. A great American poet, BJ Ashanti once declared to me in a personal conversation, when I told him that my readers were asking questions about one of my poems : "I do not even need to read it, work on it otherway, a poem does not generate inquiries, if it is good" Nobody should be asking" What is meant here by the Poet ?"
Q: When you write a poem, do you make sure that you adjust your ideas or you are not interested in logical sequence?
AP: I'm a scientist. Although influenced by quantum mechanics, I will never completely escape from determinism. I do not know what others are doing, I need my poems to have prologue, processing - arguments and coda! I'm not doing this pretentiously. Regardless of how extreme emotions I need to express, my poems have structure, a course. Because I thrive through them for logic and redemption.
Q: Today do the young people read poetry and whether does it touch them?
A: I personally am in the middle of the young people since I'm a mother of four children and a teacher in a public highschool. I speak frankly, my personal feeling is that they read poetry. Yes, young people, and especially adolescents, both criticise and like poetry. They do not buy it. But they read it, wherever they meet it, as long as something in a poem excites them somewhat. But only when the poetry is sincere. Young people have a terrible sensor in detecting sincerity.
Q: Are young people negatively pre-empted to poetry by its teaching in school? Trully, can Poetry be taught ?
A: Yes, the young people read poetry, they feel poetry, they detest though, as I do too, to analyze poetry. Art is not science, it is not analyzed. It is conquered through empathy. It takes the artist several times to be tought techniques and patterns that will help him improve his technique. But this comes later and only for the artist. Not for the young reader, or any reader of poetry.
Q: The big publishers do not issue Poetry, many small ones just trying to take advantage of their authors, is the internet a kind of solution and what is your relationship with Internet?
AP: I'm a blog-poetess as I was called in a tribute to me by Vasiliki Pitouli (poetess, literary critic, blogger, colleague professor, among others).I do not deny it. Eventually though, a book is something else! Unfortunately it is usually expensive and not worthy financially. Never a poet became rich by poetry alone.
In our times of crisis I published my recent book on BOOKSTARS editions, with a digital edition, ie each book issued to order, no stock books. Revolutionary trying to prove that a book, when you want it a lot and you think it deserves to be read, you can bring it out even today, even when you have not the needed money to publish and promote it.
Q: On August 10,2012 the presentation of your new book took place. Tell us a few words about it. Which are your first impressions about it, what is your opinion on the performance-translation into another language of a poem and what are the difficulties about it.
A: "THE SEASONS OF LOVE" is my first poetic synthesis in Greece. Although my published poetry is yielding more than one thousand poems and translations.
My book consists of 115 pages and is accompanied by some full-page color art original paintings by my colleague professor of English and painter Dina Hadzi, featuring every season in the book. I have worked on a four seasons-phases scenario about the internal Odyssey of a modern woman having navigator to her feelings the Love in the ancient Greeks philosophic sense.
My book is completely handmade. I was expecting it without exaggeration, as I expected the birth of my children.
Through this, I try with my emotional experiences to serve the Beauty and the Art.
I'm thrilled by the response of my readers, although they need to look for it and order it at the bookstore to find it. For a poetry book in Greece although I have not yet made any official presentation in any greek city and Athens, it is sold very well and continuously, this was a surprise to me. I need to thank my readers who purchase it.
Robert Frost once gave an intelligent definition of poetry. He said: "Poetry is what is lost in translation." Since every word in a poem is precious, every syllable counts, and each pause gives a specific function, it is hard to translate poems because different languages offer different sounds; words with the same meaning may differ in their associative aura.In fact, often a very good poem's translation is just pure luck, because each language specifically allows impressions to be created by a poet. He must deal with a great discipline in the use of language, having a task where the words and concepts are combined in a particular manner.
When I "translate" a poem in English, I simply rewrite it. To be a translator being also as close as possible to the translated poet,it is great art. And the new poem is never the same ... So I feel very flattered when someone who knows about poetry praises me for a translation work I've done.
Thank you very much.
I am really grateful for the interview and all the tribute you did for me. Thanks to your group and yourself for this honour. It was really interesting to talk with you. Bye!
