"
1653 -της ΕΜΙΛΥ ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ (1830-1886)
Λοιπόν δώσε με πίσω στο Θάνατο-
Το Θάνατο που δεν φοβήθηκα ποτέ
Παρά μονάχα όταν σε στέρησε από μένα-
Και τώρα, στερημένη απ’ τη Ζωή,
Μες το δικό μου Τάφο ανασαίνω
Κι όλο μετρώ το μέγεθός του-
Το μέγεθός του, ό,τι μπορεί να φανταστεί η Κόλαση-
Κι αυτά που ήσαν Ουρανός-
------------------------------------------------------------
*Μετάφραση Ερρίκος Σοφράς
"
"
1671 -της ΕΜΙΛΥ ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ
Πάρτε ό,τι έχω στη ζωή, αφήστε μου την έκσταση,
Και θα 'χω περισσότερα εγώ απ' τον καθένα-
Μπορώ με πλούτη να περνώ,
όταν στην πόρτα μου μπροστά
Όσοι κατέχουν πιο πολλά στη φτώχεια ζουν, στη στέρηση;
-------------------------------------------------------------------------
Μετάφραση: Ερρίκος Σοφράς "
Τάφος για εμένα
ο νοητός θάνατος
της απουσίας σου.
Αυτή απεχθάνομαι
αυτή με σήπει
πρωθύστερα
κι απ' το χαμό.
Ας ήσουν,
ακόμα και σαν όνειρο.
Μα δυστυχώς έπαψα
πλέον να ονειρεύομαι.
Αμφίρροπη παρηγοριά
η εκστατική σου ανάμνηση.
Ζω όπως αέναα ξεπηδά
μέσα απ' την ποίησή μου.
Ευτυχώ ετεροχρονισμένα,
συντηρώντας σε
επιμελώς
απέθαντο.
