Πεθαίνει μόνο ό,τι αφήνουμε να πεθάνει.
Ζει ό,τι κρατούμε ζωντανό.
Η ανθρώπινη ψυχή και το πνεύμα δίνει πνοή
σ' αυτό που ορίζουμε ως πραγματικότητα
Άρα η πραγματικότητα του καθενός μας
είναι ένας νοητός χώρος άκρως υποκειμενικός
όπου μπορούμε μέσω της ανάμνησης και της φαντασίας
να κρατάμε ζωντανούς τους θησαυρούς μας
Η δυστυχία
η μοναξιά και ο θάνατος
μπορούν να θεωρηθούν ως δυσλειτουργίες
του παραπάνω φιλόδοξου φιλοσοφικού σεναρίου.
