Wenn ihr Freunde vergesst, wenn ihr die Euern all,
O ihr Dankbaren, sie, euere Dichter schmäht,
Gott vergeb' es, doch ehret
Nur die Seele der Liebenden.
Denn o saget, wo lebt menschliches Leben sonst,
Da die knechtische jezt alles, die Sorge zwingt?
Darum wandelt der Gott auch
Sorglos über dem Haupt uns längst.
Doch, wie immer das Jahr kalt und gesanglos ist
Zur beschiedenen Zeit, aber aus weißem Feld
Grüne Halme doch sprossen,
Oft ein einsamer Vogel singt,
Wenn sich mälig der Wald dehnet, der Strom sich regt,
Schon die mildere Luft leise von Mittag weht
Zur erlesenen Stunde,
So ein Zeichen der schönern Zeit,
Die wir glauben, erwächst einziggenügsam noch,
Einzig edel und fromm über dem ehernen,
Wilden Boden die Liebe,
Gottes Tochter, von ihm allein.
Sei geseegnet, o sei, himmlische Pflanze, mir
Mit Gesange gepflegt, wenn des ätherischen
Nektars Kräfte dich nähren,
Und der schöpfrische Stral dich reift.
Wachs und werde zum Wald! eine beseeltere,
Vollentblühende Welt! Sprache der Liebenden
Sei die Sprache des Landes,
Ihre Seele der Laut des Volks!
LOVE
trans. Michael Hamburger
If you drop an old friend, if, O you grateful ones,
Your own poets you slight, slander and cheapen, may
God forgive you, but always
Honour lovers, respect their soul.
For, I ask you, where else humanly do men live
Now that slavish one, Care, rules and compels us all?
Therefore too has the God long
Moved uncaring above our heads.
Yet no matter how cold, songless the year may be,
When the season is due still from the field all white
New green blades will be sprouting,
Often one lonely small bird will sing,
When the woods all expand, slowly, the river stirs
Milder breezes at last tenderly blow from the south,
At the hour pre-elected,
So, a sign of the better age
We believe in, unique thanks to her self-content,
Noble, pious, on soil hard as iron and waste,
Love, the daughter of God, comes,
Only his and from him alone.
You, then, heavenly plant, now let me bless, and be
Ever tended with song, when the aetherial
Nectar's energies feed you,
Ripened by the creative ray.
Grow and be a whole wood! Be a more soul-inspired,
Fully blossoming world! Language of lovers now
Be the language our land speaks,
And their soul be the people's lilt!
Ας ξεχάσετε ένα παλιό φίλο, ας, ω εσείς ευγνώμονες ,
τους ποιητές σας υποτιμάτε, συκοφαντείτε και εξευτελίζετε, ας!
Ο Θεός να σας συγχωρήσει, αλλά πάντα
Ας τιμάτε τους ερωτευμένους, ας σέβεστε την ψυχή τους.
Γιατί, σας ρωτώ, πώς αλλού ανθρωπίνως οι άνθρωποι ζουν
Τώρα που αυτή η δουλοπρεπής , η Λογική, μας κυβερνά και μας υποτάσσει όλους;
Συνεπώς γι' αυτό επίσης τόσο πολύ ο Θεός καιρό
έφερε την αδιαφορία πάνω από τα κεφάλια μας.
Ωστόσο, ανεξάρτητα από το πόσο ψυχρή, χωρίς τραγούδια αυτή η περίοδος μπορεί να είναι,
Όταν η εποχή αυτή το επιβάλλει εξακολουθεί από το λιβάδι το ολόλευκο
Νέοι βλαστοί πράσινοι να ξεφυτρώνουν,
Συχνά ένα μοναχικό μικρό πουλί να τραγουδά,
Όταν το δάσος συνεχώς επεκτείνεται, αργά, το ποτάμι αναδεύεται
Ηπιότερες αύρες επιτέλους τρυφερά φυσούν από το νότο,
Την ώρα την προεπιλεγμένη,
Έτσι, ένα σημάδι μιας καλύτερης εποχής
στο οποίο πιστεύουμε , μοναδική χάρη στο αυτο το ίδιο της το περιεχόμενο ,
Ευγενής, ευσεβής, σε έδαφος σκληρό όπως ο σίδηρος και το τσιμέντο,
Η αγάπη, η κόρη του Θεού, έρχεται,
Μόνο δικιά Του, και από Αυτόν και μόνο.
Μπορείτε, στη συνέχεια, στον παράδεισο να καλλιεργείτε, τώραεπιτρέψτε μου να σας ευλογήσω και να
έχετε πάντα τάση να τραγουδάτε, όταν οι αιθερικές
Ενέργειες νέκταρ σας ταΐζουν,
Ωριμασμένο από δημιουργική ακτινοβολία..
Αναπτυχθείτε και γίνετε ένα ολόκληρο δάσος! Να δημιουργήσετε ένα πιο ψυχικά εμπνευσμένο,
Πλήρως ανθισμένο κόσμο! Η Γλώσσα των εραστών τώρα
Να είναι η γλώσσα που η γη μας μιλάει,
Και η ψυχή τους να είναι το χαρούμενο άσμα των λαών!
τους ποιητές σας υποτιμάτε, συκοφαντείτε και εξευτελίζετε, ας!
Ο Θεός να σας συγχωρήσει, αλλά πάντα
Ας τιμάτε τους ερωτευμένους, ας σέβεστε την ψυχή τους.
Γιατί, σας ρωτώ, πώς αλλού ανθρωπίνως οι άνθρωποι ζουν
Τώρα που αυτή η δουλοπρεπής , η Λογική, μας κυβερνά και μας υποτάσσει όλους;
Συνεπώς γι' αυτό επίσης τόσο πολύ ο Θεός καιρό
έφερε την αδιαφορία πάνω από τα κεφάλια μας.
Ωστόσο, ανεξάρτητα από το πόσο ψυχρή, χωρίς τραγούδια αυτή η περίοδος μπορεί να είναι,
Όταν η εποχή αυτή το επιβάλλει εξακολουθεί από το λιβάδι το ολόλευκο
Νέοι βλαστοί πράσινοι να ξεφυτρώνουν,
Συχνά ένα μοναχικό μικρό πουλί να τραγουδά,
Όταν το δάσος συνεχώς επεκτείνεται, αργά, το ποτάμι αναδεύεται
Ηπιότερες αύρες επιτέλους τρυφερά φυσούν από το νότο,
Την ώρα την προεπιλεγμένη,
Έτσι, ένα σημάδι μιας καλύτερης εποχής
στο οποίο πιστεύουμε , μοναδική χάρη στο αυτο το ίδιο της το περιεχόμενο ,
Ευγενής, ευσεβής, σε έδαφος σκληρό όπως ο σίδηρος και το τσιμέντο,
Η αγάπη, η κόρη του Θεού, έρχεται,
Μόνο δικιά Του, και από Αυτόν και μόνο.
Μπορείτε, στη συνέχεια, στον παράδεισο να καλλιεργείτε, τώραεπιτρέψτε μου να σας ευλογήσω και να
έχετε πάντα τάση να τραγουδάτε, όταν οι αιθερικές
Ενέργειες νέκταρ σας ταΐζουν,
Ωριμασμένο από δημιουργική ακτινοβολία..
Αναπτυχθείτε και γίνετε ένα ολόκληρο δάσος! Να δημιουργήσετε ένα πιο ψυχικά εμπνευσμένο,
Πλήρως ανθισμένο κόσμο! Η Γλώσσα των εραστών τώρα
Να είναι η γλώσσα που η γη μας μιλάει,
Και η ψυχή τους να είναι το χαρούμενο άσμα των λαών!
Se
Conosci gia l'amore
Che vuole lei
Tu saprai che dovrai
Dare tutto quel che hai
A lei
Ti legherai finche vivrai, a lei...
Ti prendera il cuore
Ti vincera
Lei sara la tua strada
Che non puoi lasciare mai
A lei
Ti legherai finche vivrai, a lei...
E non c'e niente come lei
E non c'e niente da capire
E tutta li
La sua grandezza
In quella leggerezza
Che solo lei ti da
Sara cosi e poi
Sara di piu
L'amerai...l'amerai
Perche tu ci crederai
A lei
Ti legherai finche vivrai, a lei...
E non c'e niente come lei
E non c'e niente da capire
Lei e cosi
Puoi solo dire
Che piu ti fa soffrire
Piu ancora l'amerai
Finche tu vorrai scoprire
Dentro un brivido che da
Il segreto della sua eternita
A lei
Regalerai
Quello che restera
Del tuo tempo che verra
A lei
Ti legherai, per sempre avrai
Nel cuore lei...
--------------
If
You already know
The love she wants
You'll know
You have to give everything, all of it
To her
You'll become as one with her, forever...
She'll touch your heart
She'll win your heart
She'll be your path
That leads to what you lacked, the path
To her
You'll become as one with her, forever
And nothing can compare with her
There's really nothing to understand
It's just the secret of
Her greatness
The sheer joy
That she alone can give
And that's how, now, it will always be
Until it becomes even more
You'll love her, oh how you'll love her
Because you trust yourself to her
To her
You'll become as one, with her, forever
And nothing can compare with her
There's really nothing to understand
That's just the way she is
All you'll know for sure
Is the more she makes you suffer
The more you find you love her
Until at last that dawning
That in the thrill she alone can give
Lies the secret of her eternity
To her
You'll gladly give
All that's left
Of the time you've still to come
To her
You're as one, with her, forever
And she'll be there, in your heart