Προσδοκίες πολλές ανθίζουνε μέσα μου
και με τρομάζουν
θέλω να σου πω ατέρμονα πράγματα
για τα φυτά πού ανοίγουν το πρωί
κάθε μέρα την Άνοιξη
και μας στέλνουν ζεστές καλημέρες
για την ηφαιστειακή ενέργεια
που συσσωρεύεται μέσα μου
έτοιμη στην παραμικρή αιτία να ξεσπάσει
να ξεχυθεί λάβα ατέλειωτη
και να λιώσει αναστολές και παγόβουνα
θέλω να σου απλώσω το χέρι γλυκά
να σου δείξω τα όμορφα
μα ακανόνιστα συν-αισθήματα μου
να σου πω ψιθυριστά τ’ όνομα σου
δίχως να σε τρομάξω
να σου μεταδώσω φλογερές αστραπές
του μυαλού μουπού σαλεύει και τρελαίνεται
να χορέψω μαζί σου μες στη βροχή
κι εσύ να μου απαγγέλλεις
βλάσφημους στίχους
καταραμένων κι ακόλαστων ποιητών
γητευτών θαλασσών και αγρίων ανέμων
να σου δείξω σημάδια κι ενθύμια
εφηβικών οραμάτων που μούχλα μυρίζουν
να σου πω πώς ν’ ανοίξεις πύλες ερμητικές
που φυλακίζουν το νου μου
να μοιραστούμε μαζί
λαθραία τσιγάρα και όνειρα
απνευστί να σου πω
για δακρυσμένα ασφοδίλια και βότσαλα
Θέλω τόσα πολλά να σου πω, μα διστάζω
Τάκης Τ.
