Basw Brataki ΛΗΘΑΡΓΟΣ

Δαγκωμένο το μήλο από την ασχήμια

ήταν σαν ένας κόκκινος φαγωμένος ήλιος

χιλιάδες οι πληγωμένοι άγγελοι

συλλαβές στα ανάλαφρα όνειρα της νύχτας.

Φίλησε στην ρίζα το αίμα

και δέχτηκε να γίνει

κόκκινη πικραναστημένη παπαρούνα,.

Και τότε άρχισε να μετράει

τους λιποτάχτες στα βήματα του ήλιου

ένα, δύο ,τρία …άπειρο,

και ήταν μυριάδες οι νικημένοι της μοίρας.

Ομίχλη ήταν τα σπλάχνα του λήθαργου

που μας υπόσχονταν φτερά .

Πού πας άνθρωπέ μου ;Πού πάμε;

Ποιος θα μας πει;

Ξεχάστηκαν τα πουλιά

Στο γαλανό τους μεθύσι.

Βάσω Μπρατάκη 1981

Από την ποιητική συλλογή

« ΤΑ ΕΡΩΤΙΚΑ-ΔΟΚΙΜΕΣ »