ΓΙΑΤΙ ΦΩΝΑΖΕΙ Η ΣΙΩΠΗ;

Ταράζεσαι , όταν σου μιλώ
Για άσχετα με όσα νιώσαμε πράγματα.
Δε θες πια ούτε να φαντάζεσαι τον ήχο της φωνής μου.
Κάποτε είπες πως η φωνή μου είναι μια έκπληξη.
Πόσος χρόνος, πόσοι γκρεμοί, πόσοι αιώνες, προχτές!
Μου είπες πως επιθυμείς τη σιωπή.
Κι όμως εγώ το βλέπω , δεν είναι πως δε θες ν' ακουστείς.
Είναι που δε θέλεις πια απλά να μιλάς με μένα...
Ξέχνα τη φωνή μου. Ξέχνα τα όλα. Μπορείς;
Κι εγώ ξυπνάω το πρωί από τον ήχο των δαχτύλων σου στα πλήκτρα.
Επαναλαμβάνω υποσυνείδητα εκφράσεις σου, που μου 'χουν μείνει ανεξίτηλες.
Όλα είναι μέσα στο κεφάλι μου...Όλα είναι μέσα στην ψυχή σου.
Μας τέλειωσε από καιρό η πραγματικότητα.
Η πραγματικότητά μας έσβησε σύντομα.
Σαν το έμβρυο, όταν δεν του αφήνεις το δικαίωμα επιλογής...
Γιατί δε σου είναι απαραίτητο, γιατί συνέβη από λάθος ή παράκαιρα...
Κι έτσι, όσο πιο έγκαιρα μπορείς, το απομακρύνεις από πάνω σου, μη τυχόν και ζήσει...

INTERFERENCE OF LONELY WAVES

The Day you thought you could make me Sad 
your Love for Me went away
The Day you tried to do not displease Others
your Love for Me died
The Day you  were able to do not Need me
Love drowned
Since you do not Hold my hand Given to you
you have ruined everything
Eros sparkled as a shooting star for Once 
I should have Felt it , when you first Apologized 
I do not want your Pity and I never offer it
Since I have learned now
My Loneliness
has its very own Frequency
and when it Interferes to other's song
depending to the specific conditions
it may Support
or in the opposite case it may cause Extinction

ΣΥΜΒΟΛΗ ΜΟΝΑΧΙΚΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ

Αφού εσύ θα με λυπήσεις σκέφτεσαι

Ο έρωτας  πέρασε

Αφού εσύ θα τους ταράξεις μελετάς

Ο έρωτας έσβησε

Αφού είσαι ικανός να μη μ' έχεις ανάγκη

Τον έρωτα έπνιξες

Αφού δεν πιάνεις το χέρι, που  τείνω

Όλα πλέον  περιττά

Διάττων έρως, για λίγο έφεξε...Να το

Νιώσω έπρεπε,  αφού  ζήτησες συγγνώμη...

Οίκτο δε θέλω,ούτε οίκτο ποτέ νιώθω

Αφού έχω μάθει τώρα πια... Η μοναξιά

Έχει κατάδική της συχνότητα

Κι όταν συμβάλλει μ' άλλου το τραγούδι

Μπορεί κατά συνθήκη ενίσχυση

Είτε απόσβεση να προκαλέσει...

SCARLET EPHEMERAL BRIDES

“Tell Me Your Dreams” ©2011 Niki Gulley

 I won't bare anymore 
All that madness of yours!
Do you desire a slow death?
I have been born ​​for a fast life!
Do you seek hell on earth?



I absolutely like Gardens of Eden!
I want to burst and live in extreme
Keep your formulas and your "I couldn't..."!
I'll live till my very last minute 
Amid much love and dance
Which I , I'll challenge
I think of an never ending life!
I believe in a children's God 
I don't care whether it's real or not
Who can reject it definitely?
So I follow what testifies
My honest and rebellious heart
I want to exist forever, I won't grumble
Anyway in fact my reality,
For me, will exist as long as I live,
Why deny an eternity?!
So I'm sticking my tongue out playfully
Live with your grief and isolation!
I'll dive into the universe once more
And I'll enjoy its delightful communion
I let myself be mashed for all
Till my last piece to be consumed
Until my last moment, I'll be spent 
Even if you think I am coming from outer space!
Laughing till the time I die, my friends!
Happy companions around me,
In a field of roses
and poppies scarlet and fiery.
Each of them is offered for a while,

Soon it withers away but others grow
What is more beautiful in our souls though
Than a deep red prairie
Of the May's ephemeral brides?

SCARLET EPHEMERAL BRIDES

“Dreams Revisted” ©2011 Niki Gulley

“Tell Me Your Dreams” ©2011 Niki Gulley

I won't bear anymore 
all that madness of yours!
Do you desire a slow death?
I have been born for a fast life!
Do you seek hell on earth?

I absolutely like Gardens of Eden!
I want to burst and live extreme.
Keep your formalities and your "I couldn't..."!
I 'll live till my very last moment
amid much love and dance.
Well, I will challenge you:
I think there's a life never ending !
I believe in a children's God,
I don't care whether it's real or not.
Who can reject this definitely?
So I follow what testifies
my honest and rebellious heart.
I want to exist forever, I won't grumble.
Anyway in fact my reality,
for me, will exist as long as I live,
Why to deny an eternity?!


So I 'm sticking my tongue out playfully.
Live with your grief and isolation!
I 'll dive into the universe once more
and I 'll enjoy its delightful communion
I let myself be dissolved for all,
till my last piece to be consumed.
Until my last breath I 'll be spent,
even if you think I am acting like a fool!
Laughing till the time I die, my friends!
Happy companions around me.
In a field of roses
and poppies scarlet and fiery.
For a while it's offered each of them till
it withers away to grow many others.
But what is more beautiful kept in mind
than a deep red coloured prairie
of the May's ephemeral brides ? 

Cesária Évora - Tiempo y Silencio - /ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗ

Una casa en el cielo
Un jardin en el mar
Una alondra en tu pecho
Un volver a empezar


Un deseo de estrellas
Un latir de gorrion
Una isla en tu cama
Una puesta de sol


Tiempo y silencio
Gritos y cantos
Cielos y besos
Voz y quebranto


Nacer en tu risa
Crecer en tu llanto
Vivir en tu espalda
Morir en tus brazos




Ένα σπίτι στον ουρανό
Ένας κήπος στη θάλασσα
Ένας κορυδαλλός στο στήθος σου
Μια καινούργια αρχή


Ένας πόθος για αστέρια
Μια ήττα σαν σπουργίτι
Ένα νησί στο κρεβάτι σου
Ένα ηλιοβασίλεμα


Χρόνος και σιωπή
Κραυγές και τραγούδια
Ουρανός και φιλιά
Φωνή και θλίψη


Γεννιέμαι με το γέλιο σου
Μεγαλώνω με τα δάκρυα στα μάτια σου
Ζω αγγιστρωμένος πάνω σου
Πεθαίνω στην αγκαλιά σου

Cesaria Evora, Συναισθήματα/ "Sentimento"

Απλά επειδή, αυτός ο έρωτας ..
Με χαράζει στο στήθος και στη συνέχεια πηγαίνει κατ 'ευθείαν στην καρδιά.
Πνίγει με δάκρυα τις σκέψεις μου
είναι μια μεγάλη ανάγκη που έχω, να σ'αγαπώ.


Με την αγάπη που εγώ θα σου δώσω θα πετάξεις.
Πιο ψηλά απ' το πανωφόρι των νεφών που καλύπτουν τον ήλιο.
Και θα είμαι μαζί σου και θα είμαι στον άνεμο που φέρνει κοντά
κάθε στιγμή σου με τα συναισθήματά μου.


Για τις σκιές που θίγουν
Το φωτεινό χρώμα
της ακριβής μου επιθυμίας, να σε κρατήσω κοντά μου
σκοπεύω να σου διηγηθώ.
Έτσι, σαν την φωτιά που πάντα με καίει.
Προσδίδεις στο φως της λάμπας για μένα, κάθε χρώμα.


Η αγάπη που εγώ θα σου δώσω θα δονήσει
τα δυο σώματά μας στο ρυθμό μιας ενιαίας καρδιάς.
Και θα είμαι μαζί σου και θα είμαι στον άνεμο που φέρνει κοντά
κάθε στιγμή σου με τα συναισθήματά μου .


Οι σκιές που αγγίζουν
Το φως χρώμα
πολύτιμο επιθυμία, εγώ θα σας κρατήσει κοντά μου
Στη συνέχεια, θα σας πω.
Με τη σιωπή των κεριών
τις νύχτες να ονειρευτείς.


Αχ, αυτός ο έρωτας που μας κάνει να αισθανόμαστε
έτσι ήρεμα άνδρες
άνδρες, άνδρες.

Cesaria Evora - Απουσία/Ausencia

Ας είχα φτερά


Για να πετάξω να μηδενίσω την απόσταση


Ας ήμουν μόνο γαζέλα


Για να τρέξω χωρίς κούραση


Τότε, στο στήθος σου


θα ακουμπούσα μέχρι να ξημερώνει


Και η απουσία δεν θα ήταν πια


η δική μας πραγματικότητα


Αλλά δεν είναι παρά μόνο στις σκέψεις μου


που μπορώ να ταξιδεύω άφοβα


και την ελευθερία μου, την έχω


μόνο στα όνειρά μου


Στα όνειρά μου, είμαι δυνατή


Έχω την προστασία σου


Έχω μόνο τη φροντίδα σου


και το χαμόγελό σου


Αχ μοναξιά


Πάνω στον ουρανό, ο ήλιος, μόνος


όχι μόνο θα λάμψει, αλλά και θα τυφλώσει


Με τη λάμψη του


Όταν δεν ξέρει πού να φωτίσει


Ούτε πού να σταθεί


Ω, η μοναξιά αποτελεί μοίρα


Goran Bregovic & Cezaria Evora

Cesaria Evora - Αναχώρηση/ Partida

Αγάπη μου, θα φύγω
Ω αναχώρηση! Μόνο εσύ θα μπορούσες να μας απομακρύνεις
Σήκω, αγάπη μου, για μένα να σ' αγκαλιάσω
Σήκω για μένα να σε φιλήσω
Για μένα να χαϊδέψω αυτό το όμορφο πρόσωπο

Κατά την αναχώρησή μου θα σε συντροφεύει
Να σου χρησιμεύσει για να σ' οδηγεί,
στο μονοπάτι, μακριά από το χωρισμό
Αυτή η ταλαιπωρία είναι για την αγάπη που έχω για εσένα
Ω χωρισμέ, να τον πάρεις μαζί σου
Αλλά οφείλεις να μου τον φέρεις πίσω ξανά

Το ξημέρωμα είναι το πορτρέτο της ψυχής μου
Αλλά ο αγαπημένος μου μου προσφέρει τα δάκρυά του
δεν είναι εξαιτίας μου που υποφέρει όχι, ούτε που κλαίει
Αυτή η ταλαιπωρία δεν είναι από μένα μόνο
Ω αναχώρηση,εσύ είσαι ο βαθύς του πόνος

THE FATAL ROSE

http://smikimimi.deviantart.com/art/Withered-rose-244578539

Her natural was laughing

Giggling without a limit

Being thrilled by the slightest

"Rare grace", her friends were saying ...

The sadness was approaching her, 

like the wasp does to honey ...

like the unbearable pain needs morphine ...

Her eyes, beacons promising hope  ...

It was so obvious, so eccentric

embarrassing, such a knock down!

She could not bear this "What went wrong?"

She had once met a withered rose

A downtrodden crimson rose ...

That was which she had loved fatally  ...