 | ||||
| ||||
Μονάχη είμαι
Γιατί δεν είμαι
Μ' εκείνον που ήθελα
Παντού να είμαι...
Προσμένω πίσω
Πυρπολημένη
Παραλλαγμένη εκεί
Αλλού ταμένη...
Η ειμαρμένη
Σκληρά επιμένει
Να επισημαίνει εδώ
Την τραγικότη...
Χαροπαλεύω
Καθώς μαντεύω
Στα ποιήματά μου πως
Μον' ταξιδεύω...
Θολές εικόνες
Μνήμες σβησμένες
Χρωμάτιζα άλικες
Παραλλαγμένες...
Βοά η αλήθεια
Ψάχνω μια βοήθεια
Μα εκούσια πίστευα
Σε παραμύθια...
Η υποκριτική
δρα λυτρωτική
Κι αποφεύγω εντέχνως
Δίκαια κριτική.
Για δείτε τώρα
Προσφέρω δώρα
Φτιαχτό χαμόγελο
Σώζει απ'τη μπόρα...
Μπρος στον καθρέφτη
Αυτόν τον ψεύτη
Σπρώχνω άδεια χρόνια μου
Και πίνω αψέντι...
Θέατρο αρχίζω
Κι ακόμα ελπίζω
Με κάλπικα φιλιά
Με νανουρίζω...
Ψάχνω παρέα
Λίγο μοιραία
Με πάθη να τραφεί
Να νιώσω ωραία...
Πουλώ ευτυχία,
Έρωτα ή φιλία
Αριστοτεχνικά
Κρυφή η νοσταλγία...
Κλείσε τ' αυτιά σου
Άλλα φαντάσου
Δεν θέλω οι εφιάλτες μου
Να διασκεδάσουν!
