 |
| http://www.braindeadaesthetic.com/pages/paintings_shadows.html |
Δε θα σε τυραννήσω πια
Θα είσαι χώρια κι απόμακρα
Θα ακολουθείς άλλα όνειρα
Οι εφιάλτες μου παράμερα.
Πόσο συχνά δεν έκλαψα!
Για τις πληγές που σου άνοιξα...
Μα ο χρόνος, που παρηγορεί,
Θα μ' απαλείψει απ' την ψυχή...
Σαν σκέφτομαι τα μάτια σου,
Τα χέρια σου, το στόμα σου,
Τα στίγματα στο δέρμα σου,
Θα μένω εκεί αυτοκόλλητη...
Κι αν την ψυχή σου συναντώ,
Θα κρύβω, όσο καλά μπορώ,
Πως ρίζωσες παράφορα,
Ανάγκη ανυποχώρητη.
Αφού ήμουν διψασμένη γη
Κι εσύ πλημμύρα ερωτική!
Εμπότισες το είναι μου,
Ξεβράστηκαν τα πάθη μου...
Για την απέλπιδα τρελή
Στον τοίχο φωτεινή η οπή,
Που 'χει να παρακολουθεί
Ναρκομανής τον ίσκιο σου.
