Dewey Dirks/ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑ

Dewey Dirks

Bravery

When I walked into the bar

Two kids were calling him out

One had a broken bottle, the other had a short club

Steiger was not a big man, and he was unarmed

But good lord, he had a look about him!

A chill went through the room and he stood to face them

Steiger squared up and said

“Before you start

With whatever problem it is you have with me

I'll tell you this--- I don't care

What kind storm you think you are,

I guarantee that you have never seen the like

Of a few of the storms I have been through.

Now, you do what you think you want to do

I just thought you ought to know.”

Steiger waited

The kids stared back at him

I don't think they knew exactly what to do

Finally, one of them pulled his friends shirt

He said, “Shit Jeff! Come on let's go!”

Ole Jeff dropped his bottle and walked out of there

I guess he realized

He'd bit off a little more than he could chew

Steiger sat back down

And I shimmied up beside him

I said “I'm pleased to meet you

I think that's the bravest thing I can recall seeing

Steiger took a drink and smiled

'Said “Hell son, that wasn't brave

That was just solid sense.

Now brave? I've seen brave a time or two”

Brave is jumping back over the wall

To save a good man down

As the bullets come flying back at you

Brave is being alone on your bike

And trying that corner at seventy

When there's gravel, the sign says twenty-five tops

And you know what's gonna happen

If the ground takes a swipe at you

Now, that's the kind of bravery that faces death

But braver still, I think

Is the kind that faces life, son

Brave is being a single mother alone in the big city

You come home every day to two little ones who are hungry

And you know the only thing

Between them and some serious hurt

Is you and your shitty job

Down at the 7-11

There is a kind of bravery

That hopes beyond all hope

And still tries to get things done

When just about everything in life has fallen apart

All the chips are down

And all you've got is a pair of three's on the table

There is a kind of bravery that has a dream

And still keeps crawling on

When you're only half-way done

As all the bills keep coming due

And for all the world it still appears

That you don't have a ghost's chance in hell

Of ever seeing it all the way through

Then there's the kind

That loves deeply and loses

But dares to try and love again

And the kind that loves easy

And dares try to find room in their heart

For everyone

If you face death and lose

Well, you'll be dead and gone

And nothing much will matter to you

But if you face life and lose

Then you have to live

With what has happened to you

Dewey Dirks copyright 2008

Γενναιότητα

Όταν μπήκα στο μπαρ
Δύο παιδιά του φώναζαν
Ο ένας είχε ένα σπασμένο μπουκάλι, ο άλλος είχε ένα μικρό γκλοπ
Ο Στάιγκερ δεν ήταν μεγαλόσωμος άνδρας, και ήταν άοπλος
Αλλά Θεέ μου, είχε μια ματιά…!
Ένα ρίγος πέρασε από το δωμάτιο και στάθηκε να τους αντιμετωπίσει

Ο Στάιγκερ ανασκουμπώθηκε και είπε
"Πριν ξεκινήσετε
Με όποιο πρόβλημα έχετε μαζί μου
Θα σας πω αυτό --- Δεν με ενδιαφέρει
Τι είδους θύελλα νομίζετε ότι είστε,
Εγγυώμαι όμως ότι δεν έχετε δει ποτέ καμιά όμοια
Με κάποιες απ’ τις καταιγίδες που έχω ζήσει.
Τώρα, να κάνετε ό,τι νομίζετε πως θέλετε να κάνετε
Απλά εγώ σκέφτηκα ότι θα έπρεπε να ξέρετε."

Ο Στάιγκερ περίμενε
Τα παιδιά τον ξανακοίταξαν
Δεν νομίζω ότι ήξεραν ακριβώς τι να κάνουν
Τέλος, ένας από αυτούς τράβηξε το πουκάμισο του φίλου του
Είπε, "Σκατά Τζεφ! Έλα ας πάμε! "
Ο Τζεφ πέταξε το μπουκάλι του και έφυγε από εκεί
Μάλλον συνειδητοποίησε
πως είχε να κάνει με κάποιον που δε μασούσε…

Με το Στάιγκερ καθίσαμε πάλι
Και εγώ χτυπώντας του την πλάτη
Είπα «Είμαι ευτυχής που σε γνωρίζω
Νομίζω ότι αυτό είν' το πιο γενναίο πράγμα που μπορώ να θυμηθώ πως είδα ποτέ»
Ο Στάιγκερ πήρε ένα ποτό και χαμογέλασε
Είπε:«Γιε μου,  που να πάρει αυτό δεν ήταν γενναιότητα
Αυτό ήταν απλά μια σθεναρή στάση.
Ποιος ο  γενναίος; Έχω δει γενναίους κάνα δυο φορές "

Γενναίος είναι να πηδάς ξανά πάνω από τον προμαχώνα
Για να σπρώξεις ένα καλό άνθρωπο κάτω
Καθώς οι σφαίρες σας κυνηγούν
Γενναίος είναι να είσαι μόνος σου με το ποδήλατό σου
Και να τολμάς να στρίψεις με εβδομήντα
Όταν υπάρχει χαλίκι κι  η πινακίδα γράφει με είκοσι πέντε το πολύ
Και ξέρεις τι θα συμβεί
Αν στο έδαφος γερά χτυπήσεις

Λοιπόν, αυτό είν' το είδος της ανδρείας που πολεμάει τον θάνατο
Αλλά ακόμα πιο γενναίος, νομίζω
Είναι αυτός που πολεμάει με τη ζωή, γιε μου…

Γενναιότητα είναι να είσαι μια μητέρα μόνη στη μεγάλη πόλη
Να έρχεσαι στο σπίτι κάθε μέρα στα δύο πεινασμένα μικρά σου

Και να ξέρεις ότι το μόνο πράγμα
που μπορεί βαθιά να τα πληγώσει
Είσαι εσύ και η βρωμοδουλειά σου
Κάτω στο πεζοδρόμιο

Υπάρχει ένα είδος γενναιότητας
Αυτή που μπορείς να ελπίζεις πέρα ​​από κάθε ελπίδα
Και ακόμα προσπαθείς να πάρεις τα πράγματα, όπως έρχονται,
Όταν σχεδόν τα πάντα στη ζωή έχουν καταρρεύσει
Όλοι οι άσσοι έχουν πέσει

Και το μόνο που έχεις είναι ένα ζευγάρι τριάρια πάνω στο τραπέζι

Υπάρχει ένα είδος γενναιότητας να έχεις ένα όνειρο
Και να εξακολουθεί ς να κρατιέσαι απ’ αυτό

Όταν είσαι μόλις στα μισά του δρόμου
Και όλοι οι λογαριασμοί έρχονται χρεωστικοί,

Και για όλο τον κόσμο δεν έχεις καμιά πιθανότητα

Κι εσύ συνεχίζεις να το πιστεύεις σ’ όλη τη διαδρομή

Μετά υπάρχει το είδος
Αυτού που αγαπά βαθιά και χάνει
Αλλά τολμά να προσπαθήσει και πάλι την αγάπη
Και το είδος που αγαπά εύκολα
Και τολμά να προσπαθήσει να βρει δωμάτιο στην καρδιά του
Για τον καθένα

Εάν αντιμετωπίσεις το θάνατο και χάσεις

Ε και λοιπόν, θα είσαι νεκρός και πάει
Και τίποτα δεν θα μπορεί πολύ να σε πειράξει
Αλλά αν αντιμετωπίσεις και  χάσεις στη ζωή
Μετά  θα πρέπει να ζήσεις
Με ό, τι σου έχει συμβεί

Dewey Dirks Copyright 2008

Μετάφραση στα Ελληνικά Χρύσα Βελησσαρίου