ΚΡΑΥΓΗ

Δεν είμαι εγώ!

Προσπάθησα

Να κρύψω πως

Είμαι άρρωστη

Θανάσιμα...

Τα οψώνια...

Πήγα κόντρα

Και τώρα, να!

Μαζεύω τα

Σχισμένα ιστία...

Ακούνητη

Στη νηνεμία.

Βιδωμένη

Με τα μάτια 

Γουρλωμένα

Σε μια οθόνη

Χωρίς ψυχή.

Τι να ψάχνω;

Πολλά βρίσκεις

Εκεί μέσα...

Μόνο εσένα!

Που στερούμαι,

Θα στερηθώ...

Το χειρότερο; 

Στερήθηκα...

ΣΤΕΡΗΘΗΚΑ!

Δεν ακούω ουδέν!

Αφήστε με

-Κι εσύ ακόμα-

Να θρηνήσω

Είμαι άρρωστη.

Φυλλοροώ.

Δε θέλω οίκτο!

Θέλω κάποιο

Πρόωρο τάφο...

Να ενταφιάζω

Ψευδαισθήσεις

Και χαρωπά
Παραμύθια...