Η απουσία μου έγινε εμμονή
Με οικτίρω που μοιρολογώ
Κουκουλωμένη ολόκληρη
Στην άμμο στρουθοκάμηλου
Χωμένο το κεφάλι μου...
-Ταλαίπωρη...στο σκότος πού
Αναζητάς το φως γιατί;
-Εκεί το βρήκα, εκεί ζητώ...
Έλα να δεις κι εσύ λαμπρός
Ο κόσμος, που αναπολώ!
Ωιμέ εκεί μόνη μου θα ζω...
Ο Ηλιάτοράς μου δύει νωρίς
Και δε με βλέπει που ακλουθώ...
Δεν πρόλαβε να αισθανθεί
Πως διάττοντας είμαι και γω...
