-Θα σου γράψω το ποίημα που μου αφιέρωσαν σήμερα τρεις μαθήτριες της θετικής κατεύθυνσης
"ΧΡΥΣΟΥΛΑ!
Χρυσούλα μου, Χρυσούλα μου,
όμορφη κατσαρούλα μου
θα 'σαι πάντα στην καρδιά μας
κι όχι μόνο στα όνειρά μας...
Με τα κόκκινα γυαλιά
μου θυμίζεις ξωτικά
Μιας κι είναι Χριστούγεννα
είσαι μια ομορφιά..."
-Τα κωλόπαιδα....ωραίο...
-"Σου 'πα τα λόγια περιττά
έχε νου και να περνάς καλά
μαζί με τα μεταπτυχιακά
έχε γεια κι άντε γεια!"
-Άψογο...
-Φιλάκια, θα σε θυμόμαστε!
-Σνιφφφφφφ....
-Και υπογράφουν!
χεχεχε!
Από μικρή μου έγραφαν ποιήματα...
-Τουs αξίζει κέρασμα.
-Είμαι πηγή έμπνευσης!;
Δεν κατάλαβα ποτέ το...γιατί!
-Πάντα το έλεγα ότι είσαι χαζούλα...
-Θα πάρουν έτσι κι αλλιώς βαρβάτο βαθμό!
-Έτσι μπράβο....
-Αλλά είναι αριστούχες και μάγκισσες,
έτσι κι αλλιώς τους αξίζει!
-Εγώ έλεγα τέτοια σε μια χημικού
και μου έβαλε 4...
-Α, την κακούργα! Φαίνεται θα της περνούσες άλλο μήνυμα...
Έτσι έμαθες να λες το ...χωρίς παρεξήγηση;
Χεχεχε!
