MEMORIES COLLECTION 2012

Experientially speaking ...

The new year will not

Change much

To the better ...

"Moments however which

Will be given to you once again

They will be unique

And unforgettable "-

Whispers to me the Life!

What remains from the present?

The fragrant petals

of the dried sweet memories

kept in secret

In the chest of my soul.

I live! Ready to enjoy

My next tender

Collectible event!

I live, hoping to the accidental

Beautiful encounter!

Not the subordinated

In planning measures.

Which would whirl me

For a while on the sphere

Of the ultimate bliss!

Which will go out ... But I

Will care passionately

To drain from that every

Fine texture and image.To possess them among My other treasures to delight,
When they will exist only As fleshless memories...
They will uphold me in warmth,Despite the frosty breeze
Of the grief and the absence ...

ΣΥΛΛΟΓΗ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ 2012

Βιωματικά μιλώντας...

Η νέα χρονιά δεν θα

Αλλάξει και πολλά

Προς το καλύτερο...

"Οι στιγμές όμως που

Θα σου δοθούν πάλι,

Θα είναι μοναδικές

Κι ανεπανάληπτες"-

Μου ψιθυρίζει η ζωή!

Τι μένει απ' το παρόν;

Τα ευωδιαστά πέταλα

Αποξηραμένων

Γλυκών αναμνήσεων

Φυλαγμένων κρυφά

Στο σεντούκι της ψυχής.

Ζω! Έτοιμη να απολαύσω

Το επόμενο τρυφερό

Συλλεκτικό μου συμβάν!

Ζω, ελπίζοντας στο τυχαίο

Πανέμορφο συναπάντημα!

Που δεν υποτάσσεται 

Σε μέτρον σχεδιασμού.

Που θα με στροβιλίσει 

Για λίγο σε σφαίρα

Απόλυτης ευτυχίας!

Που θα σβήσει...Αλλά εγώ

Θα φροντίσω με πάθος

Ν'απομυζήσω κάθε 

Λεπτή υφή κι εικόνα του.

Να έχω στους θησαυρούς μου

Αυτούς να τέρπομαι,

Όταν πια μόνο ως μνήμες

Θα υφίστανται άσαρκες...

Θα με συντηρούν θερμή,

Παρά το παγερό αέρι

Της θλίψης και της απουσίας...

THE ANGEL OF SORROW

http://brightnessofyourdawn.blogspot.com/2011/08/sorrow-joy.html

I hate the most

The trivial words!

They won't describe

My internal pain!

I suffer,do you hear?

A hole, a gap

In my heart is bleeding!

You tell me not to speak,

using once again

Meaningless metaphors ...

How the person next to me can stand  

My horror without

A soft embellishment?

Need for communication.

Even this one, the indirect.

Since the direct discharge
 of my killer sorrow
is prohibitive

then high emotional voltage 
must go through ground with a

loving eye glance ...

I don't write for fun, do you hear?

I write to protect myself

From the isolation!

To illuminate the

Path to my soul.

TΗΕ MENTOR PAIN

http://www.flickr.com/photos/thomashawk/5984558428

I'm full, emotionally complete.

I have lived for ten lives, been loved.

I loved and still love passionately.

I brought forth life, I promote life.

Next to me people were standing joyous.

Also Inhaling my joy.

As the time passes I realize that the Pain

Has been my greatest teacher.

As I was looking at you 

As I was holding your hand

As I was kissing you without pause 

Which was so pleasant to you ,

As I was giving myself to you so shamelessly,

That you were shocked,

As I was in love with you completely, 

While you were puzzled why ...

Pain was my mentor, thank him!

Now again, that you are avoiding me-

As an ordinary spot on your world,

Which is  bothering you-

The pain, my afflictive eternal lover, will comfort me.

Ο ΜΕΝΤΟΡΑΣ ΠΟΝΟΣ

http://www.flickr.com/photos/parc/375183684/

Είμαι γεμάτη, συναισθηματικά πλήρης.                

Έζησα για δέκα ζωές, αγαπήθηκα.

Αγάπησα και αγαπώ με πάθος.

Γεννώ ζωή, προώθησα τη ζωή.

Δίπλα μου οι άνθρωποι χαρούμενοι σταθήκαν.

Ρουφώντας κι από τη δική μου τη χαρά.

Πέρασε ο χρόνος ΄ κατάλαβα ο πόνος

Υπήρξε ο μεγαλύτερος ο δάσκαλός μου.

Σαν σε κοιτούσα , κρατούσα σου το χέρι,

Σαν σε φιλούσα δίχως να σταματώ, που πολύ σου αρέσει,

Σαν σου δινόμουν ασυστόλως, τόσο που φοβόσουν,

Σαν σ' αγαπούσα απόλυτα,  ενώ εσύ απορούσες γιατί...

Εκείνος ήταν ο μέντοράς μου, αυτόν να ευχαριστείς!

Και πάλι τώρα, που  εσύ μ'αποφεύγεις- 

Σαν  συνήθη λεκέ στον κόσμο σου, που πλέον σ' ενοχλεί-

Ο πόνος, ο αλγηνός μου αιώνιος εραστής θα με παρηγορεί.

THE FIRST FEAST, by Chryssa Velissariou

A couple of sparrows were charmed 
In a cage up there enclosed.
How do they as robins  seemed
Together as their tones chirped?


Harmonic, identical;
They sing songs melodical.
In  immortal waters,
They swim in the flowers!

How  they're pecking in the dask,
As if it 's their  ceaseless task!
How  they're  creating  in  Ether
Such an indelible  prayer!


What if their wings are broken?
What if time  always stolen?
Flew in insatiable attraction
The world became distraction!


Those two had precious dest'ny,
In  love's golden Bethany,
The methexis wine to drink,
Joined together in life's feast!

TO PUT ABOUT MY SOUL

Late! I did it all
The unnecessary; but I'm crawling...
To please them, whom I love!
My man always dissatisfied ...
He would prefer the superwoman,
Who suited him until recently ...
But it's too late! I can not stand it anymore!
I'm consumed! I'm collapsing!
It is hard to see
The eyes of my children
rounded off by sadness:
"Will it be again nice
As in the past, Mom? "
There is that reason to fight.
It was freely given to me this task
So I'll continue to insist!
But I need new perspective
And another color spectrum!
The chrysalis is hatched in the cocoon ...
Wait! Spring always returns.
As long as we want life...
Besides, what more is there, indeed,
Except the nothingness?
Sorry ... I'll take the first!
Life! As long as it lasts!
It is so wonderful, so
Exciting, the communion of life!
There is always something to feel!
Ears and soul meet
The incessant, the enjoyable
Chirps of the beings!
My lost half, you will be echoing
Constantly in there! You've been incorporated!In the before, the after and the forever.Your tones , though monotonous,
Are essential in the synthesis of My happiness 's Melody  .

FESTAL LIE

I'm cold!
And the recollection
Of your face 
That time before ...
Does not comfort me!


If you might be here!
You exist, though
You are not now
The same ...
Inappropriately mine!


I'm cold!
I do not own
On you
Even that minimum!
I prepared a festal meal
At the table of nothingness!


Merry Christmas, then!
Cheers ... You, unknown!
The wine of tears is freezing ...
I am a hopeless drunken ...
Otherwise I wouldn't look desperate,
This glorious night too,
For your bleeding soul ...

AS PENELOPE

I Blame Thee Not ,
Grim companion fate!
But Thou hast waited for me ...
Waited with patience
To meet me weak!
And then Thou hast nailed me!
I do not accuse Thee;
For so long wove I
Then unravel I faithfully
As beautiful Penelope,
Daughter of the Amyclae's king
Ikarius and of Perivoia...
He was not brave yet 
My Odysseus and did
Never claimed me!
Ηunkered down, he stayed at Calypso's,
That seductive nymph-witch !
And he left me to flounder
Among flirtatious suitors,
Presumptuous uncouth snails,
Who made ​​me hate
The allurments of my body...
I stay alone enclosed up there,
In the comfortable chamber of my soul
To bewail, that I have
Been lost! That I did not wanted
To attempt a flight out of here!
Thou was preying, therefore,
For years , Thou avengeress fate!
My thirsty poor soul
To make bleed, insidiously from within...
I have said it again!
I shall not blame Thee !