 |
| http://www.flickr.com/photos/parc/375183684/ |
Είμαι γεμάτη, συναισθηματικά πλήρης.
Έζησα για δέκα ζωές, αγαπήθηκα.
Αγάπησα και αγαπώ με πάθος.
Γεννώ ζωή, προώθησα τη ζωή.
Δίπλα μου οι άνθρωποι χαρούμενοι σταθήκαν.
Ρουφώντας κι από τη δική μου τη χαρά.
Πέρασε ο χρόνος ΄ κατάλαβα ο πόνος
Υπήρξε ο μεγαλύτερος ο δάσκαλός μου.
Σαν σε κοιτούσα , κρατούσα σου το χέρι,
Σαν σε φιλούσα δίχως να σταματώ, που πολύ σου αρέσει,
Σαν σου δινόμουν ασυστόλως, τόσο που φοβόσουν,
Σαν σ' αγαπούσα απόλυτα, ενώ εσύ απορούσες γιατί...
Εκείνος ήταν ο μέντοράς μου, αυτόν να ευχαριστείς!
Και πάλι τώρα, που εσύ μ'αποφεύγεις-
Σαν συνήθη λεκέ στον κόσμο σου, που πλέον σ' ενοχλεί-
Ο πόνος, ο αλγηνός μου αιώνιος εραστής θα με παρηγορεί.
