Λέξεις γραμμένες στην άμμο από έναν αθώο
Οι δράκοι που ακροπατούν γιατί κοιμάται ο Αι Γιώργης.
Ονειρευόμαστε και κοιμόμαστε στο θανατερό όνειρο τα όνειρα του θανάτου.
Δώσε μας χρόνο γι' αυτό. Δώσε μας χρόνο. Εσύ μόνο είσαι αυτός
που ονειρεύεται.
Όχι. Δεν ονειρεύομαι εγώ τη ζωή,
εμένα ονειρεύεται εκείνη,
και σαν το όνειρο με λησμονεί,
η ψυχή μου ξεχασμένη θα απομείνει.
VII
Πορεύονται πεζή στις έξι το πρωί.
Θα μπορούσατε να κάνετε λίγη ησυχία;
Η γη κουράστηκε να υπάρχει.
Μέρα τη μέρα αλέθοντας άκαρπα με τον άξονα της.
Μέρα τη μέρα ακούγοντας τους θεούς να εμπαίζουν τους ανθρώπους.
Δεν ξέρετε να την ακούτε, γυρνά και γογγύζει.
Νομίζετε ότι ακούτε τις καμπάνες, ενώ είναι η γη που γογγύζει.
Τραβήξτε τα αθώα χέρια σας από την ακρογιαλιά.
Μη γράφετε. Μην υπάρχετε. Μη σκέπτεστε.
Αγαπάτε αν επιθυμείτε, και ποιος νοιάζεται;
Δεν είστε εσείς που αγαπούν, κατανοήστε το, αρνηθείτε ευγενικά.
Σκεφθείτε τα άστρα και σκαρφιστείτε μερικούς αστερισμούς.
Μιλήστε για ό,τι θέλετε, αλλά μην πείτε το πραγματικό τους όνομα.
Μην ψηλαφίζετε το φάντασμα κάτω από το πετσί σας.
Μην αποκριθείτε στο όνομα ενός μνήματος. Αρνηθείτε να πεθάνετε.
Παραιτηθείτε.
Συμφιλιωθείτε.
Μη μιλάτε για το θάνατο, μη μιλάτε για το σώμα, μη μιλάτε για το κάλλος.
Για να πλέουν τα καράβια,
Για να κινούνται οι πέτρες και να μιλάνε τα δέντρα.
Για να δυναμώσει η κάπως παλαιά συνήθεια του θανάτου,
Ας ανέβουν ήσυχα οι αμαζόνες το λευκό ποτάμι των μαλλιών
τους.
Δημοσιεύτηκε από τον κ.Γιώργο Τσιρώνη στην FB ομάδα Ήχος και Λόγος
 |
| http://www.anvari.org/cols/Sand_Art.html |
