ΒΙΑΣΤΙΚΟ ΑΓΕΡΙ

Δε μου 'κανες παρέα καν σήμερα...
Εφόσον αποφάσισες  μάταιο
Είναι να αισθάνομαι που εκεί υπάρχεις...
Μάταιο είναι να ονειρεύομαι πως... να!
Κάποιος δίπλα στην ψυχή μου ήταν
Με σάρκα και οστά...Ψάχνω καιρό
Κάποιον να διαβάζει τα ονειρά μου...

Claude Theberge
Le Vent Se Leve

Κι εσύ περαστικό ήσουν αγέρι
Πέρασες, βρόντηξες τα παντζούρια
Κι έφυγες τρέχοντας, μη προδωθείς...
Μη σε μαλώσω, που 'κανες ζημιά
Κι ήταν να φύγεις, κι ήταν να παίξεις...
Ζωή μου, περαστική είμαι όντως και εγώ
Σάρκα και οστά, αδιαφιλονίκητα
Διατεταγμένα ν' αποχωριστούν...
Με συγκίνησε που διατάραξες 
Την εκκωφαντική σιωπή του ιερού!
Με ξετρέλανε το παιχνίδι σου!
Αισθάνθηκα προορισμένη για τους
Γαλανούς στροβιλώδεις σου αιθέρες...
Ευχήθηκα να μείνεις, μέχρι να
Λήξει το παραμύθι, που έπλασες...
Δεν απαίτησα ποτέ χάπυ εντ,
Ούτε πεντάμορφους τους πρίγκηπες...
Μα την ευχή μου ούτε αφουγκράστηκες...
Έφυγες...Έφυγες ... Πέταξες μακριά..
Κι εγώ άπτερος περιμένω το
Τέλος στην άδεια μοναξιά του ιερού.