Η σιωπή μας θα σιγήσει την καταιγίδα
Θα εξημερώσει τα σκιερά φυλλώματα
ανάμεσα στα δικά μου δύο χέρια εγκαταλειμμένα σε εμένα.
II
Αυτή η βάρκα βυθιζόταν για πάντα στην ομίχλη
Όσο και πιο μακριά να υποστηρίζει το μίσος
Όλο και πιο κοντά, λέει ο Έρωτας.
III
Τα μάτια που 'χαν ζωντάνια, δύναμη, αθωότητα
Ανάλαφρα τα στήθη καθώς μ' όλα γέλαγε
Και η θάλασσα εκτοπίζει την άμμο από το θρόνο της.
Μετάφραση στα ελληνικά δική μου
EXTRAITS PAR LES « DERNIERS POÈMES D’AMOUR » DE PAUL ELUARD (1895-1952) [FRANÇAIS – ITALIANO] – 11
« DIT DE L’AMOUR », PAR « LE DUR DÉSIR DE DURER »
I
Notre silence fera taire la tempête
Assagira le feuillage profond
J’ai dans les mains deux mains abandonnées.
II
Ce bateau s’enfonçait à jamais dans la brume
De loin en loin qui dit la haine
De proche en proche dit l’amour.
III
Les yeux d’air vif souveraine innocente
Les seins légers elle riait de tout
Et la mer dispersa la sable de son trône
