HOMELESS LOVE

I have a friend, a homeless poet away ...

Hungry, but he stands for me with loving care.

He helped me to understand that the man I loved

put my own good above his own fair.

FLOWERING

http://www.hudsonvalleypainter.com/category/flower-gardens-and-flowering-trees/

I don't  live in sorrow.
I live in lifelong joy.
Smiling I welcome
the playful, the flowering,
the sweet breeze of spring.
Many ways out, love's around.
In children's eyes, gentle caress.
Bugs are buzzing.Feathered 
are joining together.
I remember.Always 
during flowering
I have been loved.
So I long for
what left me to
become a picture
to the collages of my mind,
to thrill me,
to look for it
but also to shine
in my sky
like the sun
calling me to live.
Flowery my past,
even though withered.
Joy sharing.
Creation 's beginning.
Struggle awakening!
And if the painful scars,
without them there,
I couldn't feel the beauty.
To you,Love!
you embrace the
life's wild beast.
You will blossom
the poppies in the purple
meadow of tomorrow.
Whatever will be your form,
you are the Love of Life!


TO MY FRIEND  AMERICAN POET cHARLAX!!!

IN THIS YOUTUBE THE POEM
IS RECITED BY MY AMERICAN
FELLOW POET DARIN PORTER 
FROM THE
MiND Poetics and Writers
(Poetry and Writing) 
fb group

ODA AL LIMÓN / ΩΔΗ Σ’ ΕΝΑ ΛΕΜΟΝΙ PABLO NERUDA

SPANISH De aquellos azahares desatados por la luz de la luna, de aquel olor de amor exasperado, hundido en la fragancia salió del limonero el amarillo, desde su planetario bajaron a la tierra los limones. ¡Tierna mercadería! Se llenaron las costas, los mercados, de luz, de oro silvestre, y abrimos dos mitades de milagro, ácido congelado que corría desde los hemisferios de una estrella, y el licor más profundo de la naturaleza, intransferible, vivo, irreductible nació de la frescura del limón, de su casa fragante, de su ácida, secreta simetría. En el limón cortaron los cuchillos una pequeña catedral, el ábside escondido abrió a la luz los ácidos vitrales y en gotas resbalaron los topacios, los altares, la fresca arquitectura. Así, cuando tu mano empuña el hemisferio del cortado limón sobre tu plato un universo de oro derramaste, una copa amarilla con milagros, uno de los pezones olorosos del pecho de la tierra, el rayo de la luz que se hizo fruta, el fuego diminuto de un planeta.

ΕΛΛΗΝΙΚΑ Από άνθη λεμονιάς αφέθηκαν κάτω απ’ το σεληνόφως,  ανάκατες μ'ακόρεστο έρωτα ευωδιές' μουσκεμένο στο άρωμα, το κίτρινο της λεμονιάς αναδύεται, καθώς τα λεμόνια κατεβαίνουν στη γη από το πλανητάριο της φυλλωσιάς. Ευαίσθητα καλούδια! Γεμίζουν τα λιμάνια  -τα παζάρια με φως από ακατέργαστο χρυσό, κόβοντάς τα στα δυο ένα θαύμα, από ζελατινώδες οξύ, που ξεχειλίζει από τους αστερόσχημους τριγωνικούς τομείς των δυο ημισφαιρίων, ο πιο έντονος χυμός της φύσης, απερίγραπτος,  ενεργός, ιδιόμορφος διατηρώντας την φρεσκάδα του μέσα στο μυρωδάτο οίκο της φλούδας του, με την απόκρυφη και οξεία συμμετρία . Κόβοντας ένα λεμόνι το μαχαίρι ανοίγει ένα μικρό παρεκκλήσι: με αψίδες ανύποπτες στο μάτι που φιλοξενούν όξινα φωτεινά παραθύρια βιτρώ κι οι στάλες  κατρακυλούν σαν τοπάζια, βωμοί, δροσερή αρχιτεκτονική. Λοιπόν,σαν κρατάς στο χέρι σου το ημισφαίριο ενός κομμένου λεμονιού πάνω απ’το πιάτο σου, διαθέτεις ανεστραμμένο ένα σύμπαν χρυσού, ένα κίτρινο κύπελλο των θαυμάτων , την εύοσμη θηλή του μαστού της γης, μια φωτοβόλα αχτίδα καρποφορίας, τη φλογίτσα ενός πλανήτη να τρεμοπαίζει στον ουρανό.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΣΟΦΙΑ ΒΕΛΛΟΥ

του ερώτα η θύελλα είναι πληγή...

είναι πονεμένο αγάπης τραγούδι ...

που δεν έχει αρχή ,άκρη ...

το αφήνω να ταξιδέψει ...

άνεμος, μπόρα ας γίνει ...

πίκρας , στεναγμού τραγούδι

κελάιδισμα σε πουλιού λαρύγγι

τώρα που η νύχτα σιμώνει 

να ακουστεί.....

σαν βροχή να ποτίσει τη γη....

σαν κεραυνός να την ταράξει ...

τώρα που η αγάπη μας ψυχομάχει

ΣΟΦΙΑ ΒΕΛΛΟΥ

ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ

(Γραμμένο σε συνεργασία από τη Σοφία Βέλλου 

και το Θοδωρή Αργυρόπουλο)

ΘΟΔΩΡΗΣ

Ήβη

Κόκκινη παπαρούνα

Τα σέπαλά σου

κλείνουν τους στήμονες

αιδοίο π' αγκαλιάζει 

πόθο ασπαίροντα

Τα σέπαλά σου μιρμιδίζουν

όσο μιας μέλισσας τα πόδια

επικονιούν

Στον άνεμο βομβούν τραγούδια

Όσο ένας άντρας σκέφτεται

κορμί αγαπημένο

Την ώρα που σπιθίζουν χίλια άστρα

πίδακας στιλπνός

σπέρμα που σπάει

σπέρμα που εξακοντίζεται

Μύρια πυροτεχνήματα

Μύρια στόματα

ΣΟΦΙΑ

Της ζωής παιχνίδι ασύγκριτο

Πόθου ζωής μουσική

Όραμά μου Σύ αγαπημένο

Είσαι της ψυχής μου προορισμός

Αληθινό

Σε χρόνο ψεύτικο

ΘΟΔΩΡΗΣ

Όραμά μου

πως να κρατηθώ;

Χρόνια μήνες μακριά

που να κρατηθώ;

Ψυχή μου σε ψάχνω

Χρόνια μήνες μακριά...

ΣΟΦΙΑ

Να γιατί υπάρχω

Για να σ' αναπνέω

να σου μιλάω 

να σε φιλώ

ΘΟΔΩΡΗΣ

Με τη σκέψη ιχνηλατώ το κορμί σου

χάδι το χάδι

ΑΘΗΝΑ 6/3/2012

ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ

Αδελφέ, τα αυτιά σου βούλωσε, 

μη σειρήνων τραγούδι ακούσεις, 

στην Χάρυβδη ,στη Σκύλλα μη χαθείς...

Tου ήλιου τα βόδια μην σφάξεις...

Kοντά μου γρήγορα να βρεθείς... 

Θα σε φέρει το κύμα στην πατρίδα

παλαιούς αγαπημένους φίλους να δεις. 

Θα σε αγκαλιάσω... Θα σε αναγνωρίσω 

Δε θα σε ξαναχάσω... 

ΤΟ ΠΑΡΤΙ Δεν έμαθε, αν ζει, αν πέθανε... ξανά δεν τον κάλεσε σπίτι... εκείνος νύχτες ξύπνιος έμενε... των νυχιών της θυμάται το βερνίκι .. την ατμόσφαιρα στο πάρτι ... εκείνο το ονειρεμένο βράδυ... εκείνος την είχε βάλει στο μάτι σεινάμενη ,λεγάμενη έκανε.. πως αγοριών βογκητά δεν άκουγε ... αργότερα οι δυο έδιναν φιλιά... θυμάται του ερώτα τους ουρλιαχτά .... πιστεύω είναι ολομόναχη στον πλανήτη ... έχει παντρευτεί , έχει άλλον αγαπήσει σκουπίζει ένα νοσταλγίας δάκρυ από των ματιών του την άκρη... ΣΟΦΙΑ ΒΕΛΛΟΥ 11/3 /2012

LIKE A FISH

http://www.flickr.com/photos/51885355@N05/

I feel weak.

Since I am a fish

and you are my sea.

Shining are all in the air

the sun and the beings

Seem tempting.

But I cannot

breathe except

in your humidity .

Tide, let rise up!

I suffocate so close to you ...

Your foam is your caress.

What else should I wait !

A redemptive wave ...

If not,  It'll be  fatal.

Hurry up! Hurry up! Hurry up!

A fish is fading out

Away from your azure ...! 

COMME UN POISSON

Je me sens faible.
Comme je suis  poisson
et que vous êtes ma mer


Brillant tout dans l'air;
le soleil et les êtres aussi
Paraîssent alléchants.


Mais je ne peux pas
respirer que
dans votre humidité .

Μarée haute , que vous montez!
J'étouffe si près de vous donc ...
Une caresse humide, votre mousse.


Que d' autre  puisse-je attendre
d' une vague libératrice ...
Sans ça le fatal.


Dépêchez-vous! Dépêchez-vous!
Un poisson s' eteint
Loin  de votre azur ...

OPPOSITE

http://electricliterature.com/blog/2010/06/25/%E2%80%9
Clove-for-being-itself%E2%80%9D-marina-abramovic-di-fara-pizza-and-chatroulette/

We're sitting opposite each other

Those who have met you,

while we were together,

were of the opinion

that you had many thorns.

Well, you also when

we were watching ourselves

together in the mirror:

"What do you want, sweetie,

with a man like me...",you had said.

It seemed to me unnatural!

We are sitting opposite each other.

And I'm sure:

Opposite to me is sitting just my self.

AWAY

http://fineartamerica.com/featured/helping-hand-juan-sepulveda.html

I've been denied by you.
Every day you tend to reach
a hand away than mine.
I  don't wish  anymore 
to be together again.
But such matching souls
it is so sad 
to  do not   touch each other 
even in grief...
You are in great pain.
But I, I 'm canceled.

ΣΑΝ ΤΟ ΨΑΡΙ

http://inancy.wordpress.com/2011/11/13/fish-out-of-water-salton-sea-tilapia-1/

Αισθάνομαι αδύναμη.
Αφού είμαι το ψάρι 
κι είσαι η θάλασσα μου.

Λαμπρά όλα στον αέρα
-ο ήλιος μα και τα όντα-
Φαντάζουν δελεαστικά.

Πλην όμως δεν μπορώ
ν' ανασάνω παρά
με την υγρασία σου.

Πλημμυρίδα, ας έρθεις!
Ασφυκτιώ τόσο εγγύς...
Ένα σου χάδι ο αφρός.

Τι άλλο προσμένω από
κύμα λυτρωτικό...
Άνευ δε το μοιραίο.

Βιάσου! Βιάσου! Βιάσου! 
Ένα ψάρι σβήνει
Μακριά απ'το γαλάζιο...

FIGURE FADING

You're down there lost
Ιn the back seats.
I can not even see you.
Your image is fading fast.
I write down your name every day
To keep rememberences.
As if you never existed.
As hard if I struggle 
I cannot bring you in life.
I deny any responsibility.
I remain steady.
You are moving away.
You just don't want to be here.