του ερώτα η θύελλα είναι πληγή...
είναι πονεμένο αγάπης τραγούδι ...
που δεν έχει αρχή ,άκρη ...
το αφήνω να ταξιδέψει ...
άνεμος, μπόρα ας γίνει ...
πίκρας , στεναγμού τραγούδι
κελάιδισμα σε πουλιού λαρύγγι
τώρα που η νύχτα σιμώνει
να ακουστεί.....
σαν βροχή να ποτίσει τη γη....
σαν κεραυνός να την ταράξει ...
τώρα που η αγάπη μας ψυχομάχει
ΣΟΦΙΑ ΒΕΛΛΟΥ
ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ
(Γραμμένο σε συνεργασία από τη Σοφία Βέλλου
και το Θοδωρή Αργυρόπουλο)
ΘΟΔΩΡΗΣ
Ήβη
Κόκκινη παπαρούνα
Τα σέπαλά σου
κλείνουν τους στήμονες
αιδοίο π' αγκαλιάζει
πόθο ασπαίροντα
Τα σέπαλά σου μιρμιδίζουν
όσο μιας μέλισσας τα πόδια
επικονιούν
Στον άνεμο βομβούν τραγούδια
Όσο ένας άντρας σκέφτεται
κορμί αγαπημένο
Την ώρα που σπιθίζουν χίλια άστρα
πίδακας στιλπνός
σπέρμα που σπάει
σπέρμα που εξακοντίζεται
Μύρια πυροτεχνήματα
Μύρια στόματα
ΣΟΦΙΑ
Της ζωής παιχνίδι ασύγκριτο
Πόθου ζωής μουσική
Όραμά μου Σύ αγαπημένο
Είσαι της ψυχής μου προορισμός
Αληθινό
Σε χρόνο ψεύτικο
ΘΟΔΩΡΗΣ
Όραμά μου
πως να κρατηθώ;
Χρόνια μήνες μακριά
που να κρατηθώ;
Ψυχή μου σε ψάχνω
Χρόνια μήνες μακριά...
ΣΟΦΙΑ
Να γιατί υπάρχω
Για να σ' αναπνέω
να σου μιλάω
να σε φιλώ
ΘΟΔΩΡΗΣ
Με τη σκέψη ιχνηλατώ το κορμί σου
χάδι το χάδι
ΑΘΗΝΑ 6/3/2012
ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ
Αδελφέ, τα αυτιά σου βούλωσε,
μη σειρήνων τραγούδι ακούσεις,
στην Χάρυβδη ,στη Σκύλλα μη χαθείς...
Tου ήλιου τα βόδια μην σφάξεις...
Kοντά μου γρήγορα να βρεθείς...
Θα σε φέρει το κύμα στην πατρίδα
παλαιούς αγαπημένους φίλους να δεις.
Θα σε αγκαλιάσω... Θα σε αναγνωρίσω
Δε θα σε ξαναχάσω...
ΤΟ ΠΑΡΤΙ
Δεν έμαθε, αν ζει, αν πέθανε...
ξανά δεν τον κάλεσε σπίτι...
εκείνος νύχτες ξύπνιος έμενε...
των νυχιών της θυμάται το βερνίκι ..
την ατμόσφαιρα στο πάρτι ...
εκείνο το ονειρεμένο βράδυ...
εκείνος την είχε βάλει στο μάτι
σεινάμενη ,λεγάμενη έκανε..
πως αγοριών βογκητά δεν άκουγε ...
αργότερα οι δυο έδιναν φιλιά...
θυμάται του ερώτα τους ουρλιαχτά ....
πιστεύω είναι ολομόναχη στον πλανήτη ...
έχει παντρευτεί , έχει άλλον αγαπήσει
σκουπίζει ένα νοσταλγίας δάκρυ
από των ματιών του την άκρη...
ΣΟΦΙΑ ΒΕΛΛΟΥ 11/3 /2012


.jpg)