| http://inancy.wordpress.com/2011/11/13/fish-out-of-water-salton-sea-tilapia-1/ |
Αφού είμαι το ψάρι
κι είσαι η θάλασσα μου.
Λαμπρά όλα στον αέρα
-ο ήλιος μα και τα όντα-
Φαντάζουν δελεαστικά.
Πλην όμως δεν μπορώ
ν' ανασάνω παρά
με την υγρασία σου.
Πλημμυρίδα, ας έρθεις!
Ασφυκτιώ τόσο εγγύς...
Ένα σου χάδι ο αφρός.
Τι άλλο προσμένω από
κύμα λυτρωτικό...
Άνευ δε το μοιραίο.
Βιάσου! Βιάσου! Βιάσου!
Ένα ψάρι σβήνει
Μακριά απ'το γαλάζιο...