 |
| Kandinsky and the Harmony of Silence: Painting with White Border (June 11–September 4, 2011): |
I said at last
Just what I feel.
Word is thorn!
Καλώς ήλθατε!
Saturday, 27 August 2011
I SAID IT!
Friday, 26 August 2011
Lara Fabian Je T'aime
D'accord, il existait
D'autres façons de se quitter
Quelques éclats de verre
Auraient peut-être pu nous aider
Dans ce silence amer
J'ai décidé de pardonner
Les erreurs qu'on peut faire
A trop s'aimer
D'accord, la petite fille
En moi souvent te réclamait
Presque comme une mère
Tu me bordais, me protégeais
Je t'ai volé ce sang
Qu'on aurait pas dû partager
A bout de mots, de rêves
Je vais crier
(refrain)
Je t'aime, je t'aime
Comme un fou, comme un soldat
Comme une star de cinéma
Je t'aime, je t'aime
Comme un loup, comme un roi
Comme un homme que je ne suis pas
Tu vois, je t'aime comme ça
D'accord je t'ai confié
Tous mes sourires, tous mes secrets
Même ceux dont seul un frère
Est le gardien inavoué
Dans cette maison de pierre
Satan nous regardait danser
J'ai tant voulu la guerre
De corps qui se faisaient la paix
(refrain)
Je t'aime, je t'aime
Comme un fou, comme un soldat
Comme une star de cinéma
Je t'aime, je t'aime, je t'aime, je t'aime
Comme un loup, comme un roi
Comme un homme que je ne suis pas
Tu vois, je t'aime comme ça
Tu vois, je t'aime comme ça
Σ`αγαπώ
======
Το παραδέχομαι, υπήρχαν όντως
και άλλοι τρόποι για να χωρίσουμε
Μερικά θραύσματα στο γυαλί
θα μπορούσαν να μας είχαν βοηθήσει
Μέσα σ' αυτή την πικρή σιωπή,
αποφάσισα να συγχωρέσω
τα λάθη που μπορεί να συμβούν
σε μια μεγάλη αγάπη
Το παραδέχομαι, το μικρό κοριτσάκι
μέσα μου σε ζητούσε συχνά
Σχεδόν σαν μητέρα,
με φύλαγες , με προστάτευες
Σου έκλεψα αυτό το αίμα ,
που δεν μπορεί κανείς να διαχωρίσει
Στη μέση των λέξεων ,των ονείρων ,
θα φωνάζω
Σ`αγαπώ, σ`αγαπώ
Σαν τρελός , σαν στρατιώτης,
σαν σταρ του σινεμά
Σ`αγαπώ, σ`αγαπώ
σαν λύκος, σαν βασιλιάς
Σαν ένας άντρας που δεν είμαι
Βλέπεις, έτσι σ`αγαπώ.
Το παραδέχομαι, σου εμπιστεύτηκα
όλα μου τα χαμογελα, όλα μου τα μυστικά
Ακόμη και αυτά , που μόνο ένας αδερφός
θα έπρεπε να ξέρει
Μέσα σ`αυτό το πέτρινο σπίτι
Ο διάβολος μας έβλεπε που χορεύαμε
Ήθελα τόσο πολύ τον πόλεμο των σωμάτων μας,
που έφερνε την ειρήνη
Σ`αγαπώ, σ`αγαπώ
Σαν τρελός , σαν στρατιώτης,
σαν σταρ του σινεμά
Σ`αγαπώ, σ`αγαπώ
σαν λύκος, σαν βασιλιάς
Σαν ένας άντρας που δεν είμαι
Βλέπεις, έτσι σ`αγαπώ .
DISTINCTION-INDISCRETION
 |
She has talked about it
Again and again and again...
Ah, what is the meaning?
She wishes to talk
To nobody else than him though
Deprivation destroys her!
Again and again and again...
Ah, what is the meaning?
She wishes to talk
To nobody else than him though
Deprivation destroys her!
CESARIA EVORA Sodade Μετάφραση στα Ελληνικά Χρύσα Βελησσαρίου
- Καημός
- Ποιος σου έμαθε ...
τη μακρινή οδό;
Ποιος σου έμαθε ...
τη μακρινή οδό;
Αυτό τον δρόμο ...
προς το Σάο Τομέ
Καημός, καημός, ...
Καημός, ...
Στον τόπο μου , στο Σάο Νικολάου
Εάν μου γράψεις μια γραφή, ...
Θα σου γράψω μετά κι εγώ
Αν με ξεχάσεις, ...
Θα σε ξεχάσω ...
Μέχρι την ημέρα ...
Που θα έρθεις πάλι
ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΝΑΝΖΙΑΝΖΗΝΟΥ, επισκόπου Κωνσταντινουπόλεως (4ος αι.)
Μόνος μου χτες από τις πίκρες στραγγισμένος
Σε δάσος σύσκιο βαρύθυμος καθόμουν.
Μ’ αρέσει, αλήθεια, αυτό το φάρμακο στις θλίψεις,
με την ψυχή μου ν’ αναδεύω σκέψεις σιωπηλά.
Αύρες ψιθύριζαν μ’ αηδόνια καλλικέλαδα
κι απ΄’ τα κλαδιά γλυκό αποκάρωμα χυνόταν,
θαρρείς και σού φευγε η ζωή. Κι από τα δέντρα
τα οξύφωνα τζιτζίκια, φίλοι του ήλιου,
πλημμύριζαν το δάσος με τις φλύαρες φωνές τους.
Σιμά ρυάκι δροσερό έβρεχε τα πόδια
και μες στο δάσος έτρεχε απαλά.
Πώς με συνείχε ωστόσο δυνατή η οδύνη
κι έτσι δε με τραβούσαν διόλου ετούτα. Ο νους,
σαν τον στομώνει ο πόνος, τέρψεις δε γυρεύει.
Κι εγώ μέσα στις συστροφές της ταραγμένης σκέψης
σ’ αντίμαχες ιδέες παραδομένος:
Ποιος στάθηκα, ποιος είμαι, τι θα γίνω; Δεν ξέρω καθαρά.
Κι άλλος σοφότερός μου ούτε κι εκείνος.
.............................................................
Στάσου. Μπρος στο Θεό όλα δεύτερα. Τόπο στο Λόγο.
Μάταια δε σ’ έπλασε ο Θεός,
μ' εγώ αντιστέκομαι, μικρόψυχος, στον ύμνο.
Σκοτάδι εδώ κι εκεί του Λόγου το Βασίλειο κι όλα ξάστερα,
για το Θεό αντικρύζοντας, για στη φωτιά να τυραννιέσαι.
Μόλις με γλύκανε έτσι ο νους, πάει κι ο πόνος.
Κι από το σύσκιο δάσος χτες γυρίζοντας
στο σπίτι, μια χαμογέλαγα παράξενα
και μια σιγόκαιγε η καρδιά με σκέψη ανταριασμένη.
SLEEP-AWAKENING
Sleep, oh my flesh!
Affect the time
Where flowers blossom
there are blessed crimes.
The conversation
will be swirling
into a light
full of mistaking
Unspeakable lust
lengthens my life !
It offers absinthe,
My rotten desire.
It gives me dreams
people to spun.
It doesn't want to mold
gold in my sorrows.
It wants to grab
what's hiding my soul.
It offers magnet,
attracts oblivion.
It goes through granite
of my sins evasion.
I don't know the gift
to impress him...
But I crawl in him
to make him reach
a faded sun.
Heaven searches he,
I primp him Hades.
A song will I knit.
I 'll decorate it
with black diamonds.
I 'll set a trap,
My scarlet Darkness,
I 'll strew a linen sheet...
The universe 'll be mine!
If it was in fate,
rose fragrances
urgent I'd need
to perfume with it
every place, where
he rests and sleeps!
Δνοφερά μονοπάτια Του Γιάννη Ποταμιάνου
Δνοφερά μονοπάτια
Του Γιάννη Ποταμιάνου
Θέλω να σου μιλήσω
γιατί εφόσον σου μιλώ υπάρχω
Πως αλλιώς να πορευτώ
στα δνοφερά μονοπάτια του πόθου,
Θέλω ν’ ακούω
το τραγούδι σου
αφού ουρανοχαρής η μουσική
στιλβώνει τη μοναξιά μου
Γι’ αυτό κάθε που φεύγω
τρίβω ένα ξεροκόμματο ψωμί
και σκορπάω τα ψίχουλα
στη στράτα μου
Ν’ ακολουθούνε τα πουλιά
Να βρίσκεις εσύ τα ‘χνάρια μου
Αφού πάντα πλάι στη μοναξιά
καραδοκεί ο φόβος,
ολόγυμνος και ταπεινός
καλοπιάνω το ενδόκενο
με ωραιοποιήσεις και επίθετα,
να μην αλυχτάει το φθαρτό
στα φυλλοκάρδια μου
Στη μάσκα μου εξοστρακίζεται
η ειλικρίνεια
Γι’ αυτό
πώς να απαιτήσω την αποδοχή μου
χωρίς μεμψιμοιρία
Αφού η φιλία παραμορφώνεται
στο αμόνι της καθημερινότητας,
κι’ ο έρωτας συνθλίβεται
στις συμπληγάδες του τετριμμένου;
Ας ψαύσω λοιπόν το πρόσωπό μου
ουρανόπληκτος
στα ποιήματα
και την απαγγελία τους
Καθώς στο καθημερινό θέατρο
των απελπισμών μου
οι θεατές χειροκροτούν
την αγωνία μου
κι’ ο έρωτας αλυχτά
στα χτυποκάρδια μου
20 Δεκεμβρίου 2010
Γιάννης Ποταμιάνος
Σε ονομάζω θα πει σε έχω...Vennis Mak
"-Σε ονομάζω θα πει σε έχω...
-Αγάπη μου-
-Θυμάμαι κάποτε ακούμπησα την δίψα μου στα πόδια σου.. -Έγινε δροσιά ο έρωτας
-κράτα με γερά-
νερό που κάθε πρωί με ξεδιψά
καί τις νύχτες-ω!τις νύχτες θεριεύει,
στον πόθο που σκίζει το κορμί
-σώσε με καί θα τρέξω ως το τέλος ξέπνοη- τα πιό ψηλά αστέρια να φτάσουμε...
Ποτέ για λίγο,
ποτέ για πολύ.
Μα μόνο γιά πάντα...
-Ένα ποίημα δεν έχει ποτέ τέλος..."
-Αγάπη μου-
-Θυμάμαι κάποτε ακούμπησα την δίψα μου στα πόδια σου.. -Έγινε δροσιά ο έρωτας
-κράτα με γερά-
νερό που κάθε πρωί με ξεδιψά
καί τις νύχτες-ω!τις νύχτες θεριεύει,
στον πόθο που σκίζει το κορμί
-σώσε με καί θα τρέξω ως το τέλος ξέπνοη- τα πιό ψηλά αστέρια να φτάσουμε...
Ποτέ για λίγο,
ποτέ για πολύ.
Μα μόνο γιά πάντα...
-Ένα ποίημα δεν έχει ποτέ τέλος..."
Subscribe to:
Posts (Atom)
Sodade
Quem mostra' bo
Ess caminho longe?
Quem mostra' bo
Ess caminho longe?
Ess caminho
Pa Sao Tomé
Sodade sodade
Sodade
Dess nha terra Sao Nicolau
Si bo 'screve' me
'M ta 'screve be
Si bo 'squece me
'M ta 'squece be
Até dia
Qui bo voltà
Sodade sodade
Sodade
Dess nha terra Sao Nicolau
English
Longing
Who showed you...
this distant way?
Who showed you...
this distant way?
This way ...
to Sao Tomé
Longing, longing,...
Longing,...
For this land of mine, Sao Nicolau
If you write me letter,...
I will write you back
If you forget me,...
I will forget you...
Until the day...
You come back
Ελληνικά