Έχω Μάνα...
Ανήμπορη,
η παντοδύναμη.
Φοβισμένη,
η ατρόμητη.
Κουρασμένη,
η ακούραστη.
Μπερδεμένη,
η ξεκάθαρη.
Η ζωή μου την πίκρανε.
Ονειρεύτηκε
να περπατώ σε ροδοπέταλα.
Κι όποτε πατούσα αγκάθια,
μάτωνε, άθελά μου, εκείνη.
Έχω Μάνα,
που δεν την έφτασα ποτέ,
που πάντα σήκωνε λάβαρο,
που πάντα την κυνηγούσα.
Έχω Μάνα...
Μάνα, σύχασε!
Μείνε μαζί μου.
Κρατήσου, όσο μπορείς.
Θα μου λείψεις αφόρητα,
σαν φύγεις...
Το ξέρεις;
