Ήταν σαν να σε πρόσμενα κυρά,
απόψε που δεν έπνεε όξω ανάσα,
κι έλεγα: Θα `ρθει απόψε απ’ τα νερά, κι από τα δάσα!
Θα `ρθει αφού φλετράει μου η ψυχή
αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι,
και θα μυρίζει φώτα ήλιο και βροχή το νιο φεγγάρι!...
Και να, το κάθισμά σου συγυρνώ,
στολνώ την κάμαρά μου αγριομέντα,
και να μαζί σου κιόλας αρχινώ, χρυσή, κουβέντα.
Πως να... θα μείνει ο κόσμος με το "μπα"
που μ’ έλεγε τρελόν, πως είχες γίνει καπνός
και τάχας σύγνεφα θαμπά, προς τη σελήνη...
Νύχτωσε και δε φάνηκες εσύ...
Κίνησα να σε βρω στο δρόμο ωϊμένα!
μα σκούνταφτες (όπου εσκούνταφτα), χρυσή, κι εσύ με μένα!...
Τόσο πολύ μ’ αγάπησες, κυρά,
που άκουγα διπλά τα βήματα μου!
πάταγα γω στραβός μες στα νερά; κι εσύ κοντά μου!...
It was like if I waited for you, my lady,
tonight that it was not blowing outside, even a breath
and I said : She'll come out tonight from the waters, and from the woods !
She'll come because my soul's fluttering
because my eye's writhing like a fish ,
so that the young moon to smell lights, sun and rain! ...
Well here , I'm tidying up your seat,
I decorate my room with wild mint ,
and I'm already starting with you , my golden, a talk.
About well ... people will be astonished saying " nay! "
they're calling me crazy, and say you've become smoke
and fuzzy clouds , towards the moon ...
It got dark and you didn't come up...
I went out to find you on the the streets, woe, woe !
but you were stumbling(where I also were) ,my golden , with me! ...
So much you loved me , my lady ,that
I was hearing double my steps!
I was, the blind one, splashing my feet in the waters and you also were, by me! ...
