LITTLE LIFE

Fernand Léger, Two Women (Deux femmes),1922

I always consider
As short the lifetime
So I just hurried
And made mistakes
I touch it all
I never had enough
I never gave up
What I wanted 
I often mourned
I 'm often bleeding
But I regretted 
Openly admitted
Only for what 
Just slept away 
B'fore I had time
To suck it all ...
Secretly  or not
Free mind was I
In my final turn
I will confess you
Evil in the world
I have not left
As long as I
Loved myself
Hopefully I shared
Much happiness,
Many strong wings
Traveling dreams ...
To the perfection
I 'm not even close
But this will not
Mind me anymore
For me it's enough
That I existed,
For me it's enough
That you existed!

ΜΙΚΡΗ ΖΩΗ

Θεωρούσα πάντα

Μικρή τη ζήση

Γι' αυτό βιαζόμουν

Και κάνω λάθη

Αγγίζω απ' όλα

Δεν τα χορταίνω

Δεν παρατάω

Ποτέ τα θέλω

Μοιρολογούσα

Αιμορραγούσα

Μα μετανιώνω

Απροκαλύπτως

Για ό,τι μόνο

Χαθεί άθελα μου

Πριν να προλάβω

Να το ρουφήξω...

Κρυφά ή ντόμπρα

Ελεύθερη ήμουν

Στην τελική μου

Θα ομολογήσω

Κακό στον κόσμο

Δεν έχω αφήσει

Όσο αγαπούσα

Τον εαυτό μου

Μοίρασα αισίως

Πολύ ευτυχία,

Πολλές φτερούγες,

Ταξίδια ονείρου...

Την τελειώτη

Δεν προσεγγίζω

Μα ετούτο πλέον

Δε με πειράζει

Μου αρκεί που υπήρξα,

Μου αρκεί που υπήρξες!

VOID ABSENCE

Louise Peabody
Absence 2008
http://www.artnet.com

For me you exist.
I live each day
With you, don't 
You believe it?
Just ignore me ...
I do not mind.
I 'm used to it.
I know  myself
How I needed
In my poor life 
You to be entered.
I don't define
Your absences 
In reason's principles ...
For me you exist.
And if you didn't,
I would be a creep,
awfully disabled.
This saddens me ...
Sorry, you said ...
You didn't see ...
For me you 've been
A node in time...
The turning point!
For me you exist.
The "now" defining,
My  universe,
In order to 
Keep being sane .

ΑΚΥΡΗ ΑΠΟΥΣΙΑ

Για εμένα υπάρχεις.

Ζω κάθε μέρα 

http://seanbodley.com/2011/08/29/world-view/

Μαζί σου, δε θες;

Απλά, θα μ' αγνοείς...

Δε με πειράζει.

Το συνηθίζω.

Εγώ το ξέρω

Πως είχα ανάγκη

Στη ζωή μου να μπεις.

Την απουσία σου

Δεν την ορίζω

Μ'αρχές λογικής...

Για εμένα υπάρχεις.

Κι αν δεν υπήρχες,

Ανάπηρη ήμουν,

Φρικτά ανεπαρκής.

Αυτό με θλίβει...

Συγγνώμη, που είπες...

Που δεν κατανοείς...

Για εμένα υπήρξες

Κόμβος στο χρόνο,

Σημείο καμπής!

Για εμένα υπάρχεις.

Το τώρα ορίζεις

Το έσω Σύμπαν

Για να 'μαι νουνεχής.

METHEXIS

Elizabeth Bishop: Pansies, 1960, watercolour and gouache.

You know how I feel when I write?

As if I bring to the market
pieces of my being and sell them!

I am ashamed! Ashamed! Pain!

It's so Persistent in here!

I talk to my internal self 

about what I see from you

nodding and challenging me 

O'Brother! I sell my soul!

For a look at your

seductive unknown heart

Alone I cringe to the end

so I  delightfully offer to myself
the shivering I share with you in there!

Methexis in your revealing

 feelings celebration!

ΜΕΘΕΞΗ

Tadema Lawrence Alma: The favourite poet

Ξέρεις, πώς νιώθω, όταν γράφω;

Κομμάτια απ' το είναι μου σαν

Να προσφέρω στην αγορά

Ντρέπομαι!Ντρέπομαι! Πονώ!

Ανυποχώτητο είναι εδώ!

Στον έσω εαυτό μου μιλώ

Σ' εκείνο που βλέπω απ' εσέ

Να μου γνέφει προκλητικά...

Αδερφέ! Την ψυχή μου "πουλώ"!

Για ένα βλέμμα στη δικιά σου

Δελεαστική "απούσα" ψυχή...

Μονάχη ζαρώνω στο τέλος...

Μα θα έχω τερπνά κεραστεί...

Το ρίγος μοιράστηκα εκεί!

Μέθεξη σε κάποια άγνωστη

Εντός σου αισθημάτων γιορτή!

ERRATIC

Anemones 1883 Annie Feray Mutrie (1826-1893 British)

What can I say?

Life 

disproves me ...

I believe

to you all

and you leave

I believe

in the supposedly

Rescuers

of Greece

Greece chases 

me away

I do not have

any homeland

This one is sinking

I believe

in you, Love!

Let's perish

together but

you 're avoiding me

Together

we can win

this battle 

You separate

me from you

As if our souls 

were foreign

As if we have

to give elsewhere

our last fight

Do not leave!

I need  a

Companion

in this battle, please!

Together we would

tolerate

the winter

and our passion

Why should

I exist as

an Anemone

on the cliff's edge

Alone 

to listen to

your winds

whispering

about our loss?

If I went away 

from there perhaps

I would be

more alone

Oh God!A brutal

Suspicion

is hurting me!
I think I've heard

you whistling

that you suffer

close to me...

ΑΛΛΟΠΡΟΣΑΛΛΟ

Τι να πω;
Η ζωή με
Διαψεύδει...

http://www.treklens.com/gallery/photo461016.htm

Πιστεύω
Σ' εσένα
Και φεύγεις...
Πιστεύω 
Στους δήθεν
Σωτήρες
Ελλάδα
Πιστεύω
Με διώχνει
Πατρίδα
Δεν έχω
Βουλιάζει
Πιστεύω 
Σ' εσένα
Ας χαθούμε
μαζί
Μ' αποφεύγεις
Μαζί να
Ριχτούμε
Στη μάχη...
Χωρίζεις
Εμένα
Απ' εσένα
Σα να 'ταν
Δυο ξένες
Ψυχές οι
Ψυχές μας
Σα να 'ταν
Να δώσουμε
Αλλού
Τον αγώνα
Μη φεύγεις
Ανάγκη έχω
Συντρόφου
Στη μάχη
Μαζί θα
Ανεχτούμε
Χειμώνα
Και πάθη.
Γιατί να
Υπάρχω
Ανεμώνα
Στου βράχου 
Την άκρη
Μονάχη
Ν' ακούγω
Του ανέμου
Για χαμό μας
Το ινάτι...
Αν φύγω
Θα μείνω 
Πιο μόνη
Στυγνή η
Υποψία
Με τίπτει
Κοντά μου
Υποφέρεις
Σφυρίζει...

WAKENING

You don't even look 

At me! I believe

You crave to see me ...

You don't even talk 

To me! I want it

So much to tell me ...

I will not get close

You 're now safe! Do not

Even dream of me ...

I got it now

I returned to

My lonely shell

Do not worry ...

Just sweet dreams were

You lived with me

This magic love !

Just fairy tales

You just told me

To forget  pain ...

You did not steal it!

Everything give I

Just if you need it ...

It is absurd to

Grab from me anything,

So  prudent was I...

However my  heart

Burn I in passion

Sacrifice to Eros ...

Is it precarious ?

ΞΥΠΝΗΜΑ

Δεν με κοιτάς καν

http://www.buysoilpainting.com/
the-awakening-of-adonis-p-5180.html

Κι εγώ πιστεύω
Ποθείς να με δεις...


Δε μου μιλάς καν
Κι εγώ το θέλω
Πολλά να μου πεις...


Δε θα πλησιάσω
Θα 'σαι πια ασφαλής
Μη μ' ονειρευτείς...


Κατάλαβα πια
Επέστρεψα στο 
Καβούκι μου και
Μην ανησυχείς...


Ονείρατα ήταν
Πως ζήσαμε μαζί
Έρωτα ολκής!


Παραμυθάκι
Διηγήθηκες συ
Για να ξεχαστείς...


Δε μου 'κλεψες τι!
Το παν το δίνω
Μπας και το χρειαστείς...


Θα 'ταν αδύνατο
Να μου αρπάξεις τι,
Γιατί ήμουν νουνεχής...


Μα την καρδούλα
Την καίω στο πάθος
Θυσία αγάπης...
Κι ας είναι επισφαλής...