Καλώς ήλθατε!

Καλώς ήλθατε!

Wednesday, 24 August 2011

Χόρχε Λουίς Μπόρχες - Μαθαίνεις


«..Σαν ποιητής έχω μάθει να μιλώ με μεταφορές , και σε αυτή την περίπτωση, θα χρησιμοποιήσω άλλες δυο. Η πρώτη, έχει σχέση, με την επιστροφή στην πατρίδα, την επιστροφή του Οδυσσέα. Ο Οδυσσέας άργησε 10 χρόνια για να επιστρέψει στην Ιθάκη. Εγώ θα έλεγα πως επιστρέφω στην Κρήτη, πως επιστρέφω στην Ελλάδα, εικοσιπέντε αιώνες μετά από την στιγμή που όλα άρχισαν εδώ. Εδώ που άρχισε ο στοχασμός, η διαλεκτική, η ποίηση, η φιλοσοφία, απλός όλα. ».


«Εσείς μπορείτε να διαλέξετε τώρα, Μπορείτε να με υπολογίσετε σαν έναν εξόριστο έλληνα στην Νότιο Αμερική, που επιστρέφει στην πατρίδα του, ή να πείτε πως πάντα ήμουν στην Ελλάδα, όχι με το σώμα άλλα με το πνεύμα.. Μπορείτε να διαλέξετε. Αλλά αυτό που θέλω να γίνει κατανοητό -ξέρω πως με καταλαβαίνετε, ή μάλλον με αισθανόσαστε-πως είμαι ευτυχισμένος που βρίσκομαι στην Ελλάδα, πως εγώ διαλέγω αυτή τη χώρα για να μείνω για πάντα, ακόμα και όταν το σώμα μου δεν θα υπάρχει.».
  Χ. Λ. Μπόρχες
Πηγή: http://evaneocleous.blogspot.gr/2013/08/1899-1986.html






PASSION CRIME




I laugh a lot fooling with
my frivolous, romantic
star gazer, odd living...
What do I do? Ah! I 
only take care of myself!
The world around's shouting
and me... I just take revenge
of my dreamer self...


Near me overwhelming evil
is imposing the jungle law...
Deaf!So much analgesia?
Is the basic instinct the only
one which affects me? Why? Tell me!
Why do I keep my eyes tightly shut?
I leave children in weeping!
It was not this I dreamed for myself...


I often console myself: Eros does
addict me in civility...
How could a nature dipped 
in honey go through with
the unfair for a long time?
I will take control
of my passion, I'll focus
to get out of this maze...


I laugh often fooling
with my tears, my sobs, my pain...
Only because of the lust for you...
It's Arrogance to be knelt, to be 
drifted because of passions!
When hunger and poverty
are reaping outside the door,
it's a committed crime even my
disturbed thought's absence !


ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΕΥΤΥΧΙΑ ΛΟΥΚΙΔΟΥ Ό,τι δε γιάτρεψα


Τώρα που τα πράγματα
πάνε να γίνουν οι αλληγορίες των πραγμάτων
επιτέλους η γραφή των κυμάτων γίνεται ευανάγνωστη

Θα μου πεις...
Και οι σκιές που κυνηγούνε τα παιδιά;
Οι υαλογραφίες στους σταθμούς;
Τα ανυπεράσπιστα προάστια της λήθης
από το ανεκπλήρωτο φωταγωγημένα;

Ό,τι δε γιάτρεψα αυτό με προσδιορίζει.
Κι η ερημιά ευρύχωρη
κι η νύχτα να γυαλίζει από τα δάκρυα
κι ο έρωτας επικλινής, για να γλιστρούν οι σημασίες.

Να φανταστείς
σε είχα περάσει για εκδρομή κι εσύ ήσουν μόνο ανάμνηση
μάλλον πολύβουη σιωπή
χέρι δεξί που έσωζε και άκρη του γκρεμού
- μπορεί κι ο ίδιος ο γκρεμός.

Γι αυτό λοιπόν μη μου ξεχνιέσαι στα όνειρα
φανάρια οι δρόμοι τους δεν έχουν
μονάχα σμήνη μελισσών, ρήτορες αναλφάβητους
άνεργους κηπουρούς
και στη γωνία απόκοσμη την ίδια πάντοτε
γριά παιδούλα απελπισμένα να ρωτά:
Αν δε χρειάζεστε την Κυριακή σας, κύριε, μπορείτε
να μου τη δώσετε;



ΑΙΔΟΙΟΝ ΑΪΔΙΟΝ, ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΒΟΛΚΩΦ




Δεύτερο στόμα, τρομερότερο του πρώτου –
με τ’ ανδροφόνα δίχως δόντια χείλη,
μες στις συσπάσεις σου με είχες αναγγείλει.
Γεννάς τον άντρα και δηλοίς τον θάνατό του.
Η γλώσσα σου δεν φτιάχτηκε από λέξεις·
θάλασσα που αρμύρα ξεχειλίζεις,
που με καλείς, που μου μιλάς και αναβαπτίζεις
το πνεύμα μου, το σώμα αν επιλέξεις.

 
Θύρα διπλή, τετράφυλλη, μικρή, μεγάλη·
άβατο χιλιοδιάβατο παλάτι,
έμμονη σκέψη μου και βούληση εσχάτη
η υποπόρφυρη θαμνώδης σου αγκάλη.
Ιδέα σάρκινη, σκοπέ της κάθε πράξης,
των τρόπων όλων το αιώνιο θέμα,
ποτάμιο προς εσένα ρέει το αίμα
ζωή και θάνατο μαζί για να διδάξεις.

Καταγωγή μου που σ’ εσένα κατατείνω,
λέαινα μαύρη, κόκκινη, ξανθιά, ο σκύμνος
εγώ – κι ο πίδακας του σπέρματος ο ύμνος,
η προσευχή κι ο όρκος που σου δίνω.
Κόρη του Χρόνου αρχαιότερη απ’ τον Χρόνο,
χαλκέντερη αιώνια αιώνων μήτρα,
τη μόνη μου λευκότητα για λύτρα
όσο ο ταύρος μου βαστά θα σου πληρώνω.


(Δημοσιεύτηκε στην ομάδα του Facebook "ΚΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ... από τον Φαίδωνα Θεοφίλου")




και  http://theodosisvolkof.blogspot.com/

ΕΛΕΝΗ ΛΙΝΤΖΑΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΜΙΚΡΗ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ




Η νύχτα παίρνει το πανωφόρι της στο χέρι
και μας συντροφεύει στα σκοτεινά.
Έτοιμη πάντα να καταλάβει.

Υπομονετική. 

Περιθάλπει
τους απεγνωσμένους.

Συμπονετική σαν πόρνη.

Γεμάτη έναστρα αισθήματα.

Φιλόξενη,
σαν άνδρας μόνος
σε καλύβα ψηλά στο βουνό.

Ελεεί στα κρυφά
και κλαίει όταν δεν πρέπει.


Από την υπό έκδοση συλλογή "Ο Νους των Αισθημάτων"


ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Γ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ, ΝΙΣΥΡΟΣ



(σχεδίασμα πρώτο)

Η όραση επιζητά να ψηλαφίσει το θαύμα 
στο βαθύ αφροκέντητο γαλάζιο.
Αποτινάσσει την έπαρση κι ερωτεύεται
σεμνά, χωρίς τεχνάσματα του νου, δίχως λέξεις.
-Σιγή, ομογάλακτη αδελφή της σοφίας …
στου ουρανού τ’ αλώνι ρεμβάζω .

Το κίτρινο, το καφέ, το πράσινο, τ’ άσπρο,
αρμονικά συνυπάρχουν χυμένα
σε πίνακα θεϊκού εντολοδόχου
σμιλεμένα με ιδρώτα και αίμα.
-Τάμα θνητών τε και αθανάτων-
Κι οι αρχάγγελοι από ψηλά ψιθυρίζουν
για το αρχαίο πολυθρύλητο κάλλος.

Εικόνες αγίων, λιβανωτός και πέτρα
απ’ το καμίνι του Ηφαίστου βγαλμένη
με την αρχαία σκουριά των Τιτάνων ...
Φτερωτοί θορυβώδεις εργάτες,
στην ιερή τους μέθη παραδομένοι,
στης κάπαρης τον ανθό ξαναστήνουν
τον τρελό τους χορό, εκστασιασμένοι.

Ο Πάνας με τον αυλό του  εισάγει τους μύστες
σ’ εαρινού συμποσίου διονυσιακή πανδαισία …
-Στα μέρη που στου έρωτα τη σαγήνη
παγιδεύεται πιότερο ο χρόνος,
φιλήδονα οι κηρύθρες στάζουν το μέλι
και ρέει απ’ τους κρατήρες η αμβροσία 
στο γιορτινό της φύσης τραπέζι.

Οι Νύμφες, φανερά διχασμένες ακόμα,
του Ποσειδώνα διηγούνται τον άθλο
καθώς νωχελικά ξαποσταίνει η Σελήνη
στου Αιγαίου τους φιλόξενους κόλπους.
Κι η Δέσποινα, η Κυρά, κοιτά δακρυσμένη
στο λυκόφως από τ’ άντρο της πάνω
το Γίγαντα που ψυχομαχεί χωρίς να πεθαίνει …

Έγειρα μεθυσμένος ευλαβικά να φιλήσω
με της αλμύρας την πίκρα στο δέρμα
μια φούχτα γης, μια φούχτα χώμα …
Και η καρδιά μου συνεταράχθει ριγώσα,
όταν  τα Χερουβείμ τους γκρεμούς αψηφώντας
γλυκοκέλαδα έψαλλαν το: «Τη Υπερμάχω …»

                                                                             (Νίσυρος 17.07.1993)

(Δημοσιεύτηκε στην ομάδα του Facebook "ΚΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ... από τον Φαίδωνα Θεοφίλου")


Friday, 19 August 2011

FEMALE LUST

"Schematic Lust", Oil on Wood, 22"x31", 1989
http://www.braindeadaesthetic.com/pages/paintings_shadows.html




Oh! She wants him so violently and strongly


As the sky is painted purple in the sunset
She fantasizes his soft lips
His fingers on her bοοbs berries

He pushes her, he defines her as a fire
Deep into her forests where she conceals hearths
Her legs are open and he 's a hurricane
by which any of her values is overwhelmed

She never felt any guilt
She 's vibrating in the presence of Eros
She wants that he offers her staringly
In her vagina 's altar as a libation the intercourse

As long as he suddenly bursts, detonate
Fireworks his delightful orgasm
In intense pleasures how can he guide her
by his hungry kisses and his impetus

She wishes a lustful game to taste
To heighten his satisfaction 
His harem woman and his geisha to become

The spesialist forever to the fever of his flesh...

Thursday, 18 August 2011

I WANT TO WRITE

My clumsy hands
Are beating the keys ...
 I keep no pencil,
 I am ashamed of the sheet ...


I've been very tired
Τo persuade myself at last!
 What was choking me,
 Should be expressed ...


Perhaps what I 'm saying,
 Seems ephemeral.
 But it is a path
 to a dumb soul.


Actually redeemed 
When Erato or Euterpe
Are visiting me 
In my lonely nights.


Dark Mystery
Of my conscience
 Fair speech 
YOU listen.


Oh yes! Enthusiasm
Is flooding me,
When I feel I'm talking 
And endlessly YOU listen.

My space-time 
YOU are unfolding,  
You offer me the dreem
Of an eternal moan ...










I 'M LOST! APOLESTHIN!

Marlene Dumas - Man Ray http://www.famousdrawings.org/2011/12/


I've cut it all!
Hands, feet
I take off my eyes
I close my ears
Blood on the lips
Only pain
And a beat
Like a hope
A little heart
Like a nightmare
I'll be alone
Amid the crowd
Half a soul
Life 's scam ...
I 'm still giving birth
But I can not
Offer nowhere
My dream
APOLESTHIN!


LOVE SPELL


Your Majesty the Moon,
my Sorceress the Moon!
Give through your moonlight
 to my Love a sign ...

The passion 's a flower
The desperation 's a gift
A sweet angel will suffer
A sob will be a lift ...

The giving 's strangling
My Love is missing
With wild joy I'm dansing 
Into the ground sacrificing ...

I praise in the vortices
To hell I chant cadences
My Sorceress the Moon!
Your Majesty the Moon!