Απλά με αγνόησες...
Γκρέμισα το παν...
Κοίταξα τα μάτια
Που βασιλεύουν
Αντί για τον ήλιο,
Φώναξα για εσένα...
Παντού και σε κανέναν...
Ακατάληπτη κραυγή
Σύρθηκα, αρρώστησα...
Δε θέλω να το ξέρεις!
Δε θα το μάθεις ποτέ!
Απαλά θα εξαφανιστώ...
Πριν να σβήσει το φως σου.
Αθόρυβα, όπως ήρθα.
Σιωπηλή, όπως ήμουν.
Γιατί το μόνο, που υπήρξα,
Ήταν ένα αντηχείο
Του δικού σου πάθους κι έρωτος
Μεγάφωνο της σιωπής σου...
Δεν μπορώ άλλο...
Μου ραγίσαν τα τύμπανα!
Θα χαμηλώσω την ένταση και θα σβήσω...
