Είμαι εδώ, υπάρχω...
Όχι η ανάμνηση μου
Έφυγα εγώ ; Τι λες;
Κι όταν πάλι σβήσεις
Τι να τις κρατάς πια
Τις αναμνήσεις;
Δεν υπάρχουν τότε...
Ζήσε μαζί μου!
Ας και στ' όνειρο...
Νιώσε την απούσα
Ύπαρξή μου δίπλα.
Αύρα που φυσάει, χάδι...
Θέα αχνή της θάλασσας
Στάλες της βροχούλας
Στο μορφάζον πρόσωπό σου.
Πίνω πόνο απ' το
Πλήρες σου ποτήρι.
Φώναξέ με κι ήρθα.
Πόθοι σιαμαίοι
Χέρια ενωμένα
Μέσα απ' το κενό που
Μας χωρίζει βάναυσα.
Να με περιμένεις...
Κάθε που φυσάει,
Πάντα σε φιλώ...
Είμαι εγώ που θέλεις;
Μ' είχες, με κρατάς ακόμα.
Νήμα αόρατο μας δένει.
Έφυγα εγώ ; Τι λες;
Μνήμες θα 'χει μόνο,
Όποιος μείνει πίσω.
Έρμος και περιπλανώμενος.
Στερημένος απ' το τελευταίο αντίο.
Μόνος. Άδειος. Άφωνος.
Ποιος να τον ακούσει τότε;
Δεν ακούει, όποιος πιει το νερό της Στύγας...
