 |
| Feral_stallions_fighting-_Pryor_Mountain_Wild_Horse_Range_-_Montana |
Είμαι δύσκολος άνθρωπος...
Δεν ξέρω, αν θα ζήσουμε αρκετά
Για ν' αναμετρηθείς ξανά μαζί μου
Μα εκείνοι που το 'καναν ή το κάνουν,
Μ' αγάπησαν με πάθος και μ' αποφεύγουν,
Με το ζόρι κρατιούνται ηρωικά κοντά μου
Για να τους παιδεύω κόβοντάς τους λίγο λίγο απ' την ψυχή...
Είμαι δύσκολος άνθρωπος...
Ατίθασο άλογο καλπάζω μπροστά,
Μη κοιτώντας τι ή ποιον αφήνω πίσω,
Αφήνοντας το λόγο να κυλάει απ' την καρδιά,
Χωρίς ν' αντιλαμβάνομαι πως οι λεπίδες του
Σε κάνουν να αιμορραγείς φριχτά και να σφαδάζεις ανήμπορος...
Συγχώρα με...τώρα που φεύγω, συγχώρα με!
Η έλλειψή σου, η χειρότερη καταδίκη... εις θάνατον!
Ήσουν ένα δώρο, που δεν μπόρεσα να κρατήσω...
Μα το χειρότερο για εμένα την ..."παντοδύναμη"
Κάτι πολύτιμο, που μαγάρισα, αντί να το φυλάξω
Απείραχτο ως κόρη οφθαλμού για μένα... Αφηνιασμένη σε ποδοπάτησα...
