ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΕΚ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΩΣ

Πήγαινε δουλειά

http://www.russianartist.info/teacher_paintings.htm

                         Teacher's Caring Wings Мария Скребцова

χαμογελώντας

Γιατί εκεί ακόμα

Ενεργούσε 
Ό,τι τον κάνει ευτυχή.

Θα κάνει απεργία,

Γιατί δεν μπορεί
Πια να το χαρεί!

Διαστρέψαν 
Ό,τι τον κάνει Ευτυχή, 
Να μη επιτρέπει

Την Αξιοπρέπεια.

Για να μπορεί
Να χαμογελάει!

Αν τον αφήσουν, θα

Αναλωθεί 
Σ' ό,τι τον κάνει κι ευτυχή

Μα όσο απειλείται

Κανείς ποτέ μη
Ισχυριστεί ότι
Δεν ΑΝΤΕΧΕΙ να
Πολεμήσει όσο σκληρά 
Ό,τι τον κάνει δυστυχή...

Κάλλιο η Λεβεντιά

Παρά σκυφτός να 
Ζεις στην Οργή!

MY WALL

Nowadays 
I 've the habit
To "talk" on my wall
It is very convenient
Not seeing the eyes
Not seeing the lips
Not seeing colors
Not seeing the body posture ...
You may "love" on there
Or be '"loved" from there
To forgive, to be forgiven
Direct relationships cut OFF!
They get musty soon or later ...
They make you bleed ...
You can not look always strong in them
With a few exceptions ...
So what! Writing on the wall,
You don't speak ... And when you speak
Precluded no one can listen to you.
... It's like talking to a wall!

O ΤΟΙΧΟΣ

Τελευταία
Το 'χω συνήθειο
Να "μιλάω" στον τοίχο
Είναι πολύ βολικός
Δεν βλέπεις μάτια
Δεν βλέπεις χείλια
Δε βλέπεις χρώμα
Δε βλέπεις στάση σώματος...
Μπορείς ν' "αγαπήσεις"
Ν' "αγαπηθείς" από κει
Να συγχωρέσεις, να συγχωρεθείς
Άμεσες σχέσεις κομμένες!
Μπαγιατιάζουν...
Σε ματώνουν...
Δεν μπορείς να δείχνεις δυνατός
Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων...
Μόνο να! Στον τοίχο γράφεις,
Δε μιλάς... Κι όταν μιλάς
Αποκλείεται κάποιος να σ' ακούσει.
Είναι σαν...να μιλάς σε τοίχο!

ΑΝΑΠΗΡΙΑ

http://fineartamerica.com/featured/
unable-to-see-harry-pisoyan.html

Χάθηκες πάλι

Κάτι προσπάθησες

Να μου πεις και

Χάθηκες πάλι

Δε σου γυρίζω 

Την πλάτη ξανά

Ό,τι κι αν γίνει

Δε στην γυρίζω

Γνωρίζω τώρα

Πως παραδείσιο

Είμαι πουλί που

Κρώζει φάλτσα

Τρέμει η καρδιά μου

Τρέμει αλλοπρόσαλλα 

Σαν ποντικιού

Μέσα στη φάκα.

Ντρέπομαι ξέρεις

Φοβήθηκα να

Εκφραστώ ξανά

Μη μου θυμώσεις

Μη μου θυμώνεις

Κι αυτά που αγγίζω

Για χάρη σου

Υπέρβαση είναι

Είμαι ανίκανη

Να σ' αγαπώ

Όπως σου πρέπει

Απόλεμη είμαι. 

LOVE'S ACCOMPLICES

http://www.edinphoto.org.uk/A/
a_manclark_a_summerside_smile.htm

You know what stuff are these accomplices?
When you miss them , they're springing up!
Roll off the land to support you!
Even if you were born alone and you'll go
Inevitably alone in Hades ...
Sufficient to wish it and near you they are
Ready to dance for a while
With you the dance of love ...
Because those, that you really wanted 
They loved you, bro, look!
Following behind you even if you don't live together ...
Love, be loved, let just
Your soul tied to many ports ...
You aren't divided, you 're multiplied.
You impregnates and fertilizes ...
At night you sways in invisible hands
You 're leaving smiling, bro!
You know what's to go away smiling?

ΑΓΑΠΗΣ ΣΥΝΕΡΓΟΙ

Ξέρεις τι πράμα είναι οι συνεργοί;

Σαν τους  πεθυμήσεις, ξεφυτρώνουν!

Βγαίνουν απ' τη γης και σε στηρίζουν! 

Κι ας γεννήθηκες μόνος κι ας βαίνεις

Αναπότρεπτα μόνος στον Άδη...

Αρκεί να ευχηθείς κι είναι σιμά σου

http://www.lindenalley.com/blog/

Έτοιμοι να χορέψουν για λίγο

Μαζί σου το χορό της αγάπης...

Γιατί αυτοί, που το 'θελες πολύ

Σ' αγάπησαν, αδερφέ, κοίταξε!

Πίσω σου ακλουθούν κι ας μη ζουν μαζί...

Αγάπησε, αγαπήσου, άσε την 

Ψυχή σου δεμένη σε πολλά λιμάνια...

Δεν διαιρείσαι, πολλαπλασιάζεσαι.

Γονιμοποιείς και γονιμοποιείσαι...

Τις νύχτες λικνίζεσαι σ' αόρατα χέρια

Φεύγεις χαμογελαστός, αδερφέ!

Ξέρεις τι είναι να πας χαμογελώντας;

LITTLE LIFE

Fernand Léger, Two Women (Deux femmes),1922

I always consider
As short the lifetime
So I just hurried
And made mistakes
I touch it all
I never had enough
I never gave up
What I wanted 
I often mourned
I 'm often bleeding
But I regretted 
Openly admitted
Only for what 
Just slept away 
B'fore I had time
To suck it all ...
Secretly  or not
Free mind was I
In my final turn
I will confess you
Evil in the world
I have not left
As long as I
Loved myself
Hopefully I shared
Much happiness,
Many strong wings
Traveling dreams ...
To the perfection
I 'm not even close
But this will not
Mind me anymore
For me it's enough
That I existed,
For me it's enough
That you existed!

ΜΙΚΡΗ ΖΩΗ

Θεωρούσα πάντα

Μικρή τη ζήση

Γι' αυτό βιαζόμουν

Και κάνω λάθη

Αγγίζω απ' όλα

Δεν τα χορταίνω

Δεν παρατάω

Ποτέ τα θέλω

Μοιρολογούσα

Αιμορραγούσα

Μα μετανιώνω

Απροκαλύπτως

Για ό,τι μόνο

Χαθεί άθελα μου

Πριν να προλάβω

Να το ρουφήξω...

Κρυφά ή ντόμπρα

Ελεύθερη ήμουν

Στην τελική μου

Θα ομολογήσω

Κακό στον κόσμο

Δεν έχω αφήσει

Όσο αγαπούσα

Τον εαυτό μου

Μοίρασα αισίως

Πολύ ευτυχία,

Πολλές φτερούγες,

Ταξίδια ονείρου...

Την τελειώτη

Δεν προσεγγίζω

Μα ετούτο πλέον

Δε με πειράζει

Μου αρκεί που υπήρξα,

Μου αρκεί που υπήρξες!

VOID ABSENCE

Louise Peabody
Absence 2008
http://www.artnet.com

For me you exist.
I live each day
With you, don't 
You believe it?
Just ignore me ...
I do not mind.
I 'm used to it.
I know  myself
How I needed
In my poor life 
You to be entered.
I don't define
Your absences 
In reason's principles ...
For me you exist.
And if you didn't,
I would be a creep,
awfully disabled.
This saddens me ...
Sorry, you said ...
You didn't see ...
For me you 've been
A node in time...
The turning point!
For me you exist.
The "now" defining,
My  universe,
In order to 
Keep being sane .

ΑΚΥΡΗ ΑΠΟΥΣΙΑ

Για εμένα υπάρχεις.

Ζω κάθε μέρα 

http://seanbodley.com/2011/08/29/world-view/

Μαζί σου, δε θες;

Απλά, θα μ' αγνοείς...

Δε με πειράζει.

Το συνηθίζω.

Εγώ το ξέρω

Πως είχα ανάγκη

Στη ζωή μου να μπεις.

Την απουσία σου

Δεν την ορίζω

Μ'αρχές λογικής...

Για εμένα υπάρχεις.

Κι αν δεν υπήρχες,

Ανάπηρη ήμουν,

Φρικτά ανεπαρκής.

Αυτό με θλίβει...

Συγγνώμη, που είπες...

Που δεν κατανοείς...

Για εμένα υπήρξες

Κόμβος στο χρόνο,

Σημείο καμπής!

Για εμένα υπάρχεις.

Το τώρα ορίζεις

Το έσω Σύμπαν

Για να 'μαι νουνεχής.