ΑΚΟΥΣΕ

Άκουσε

Μαύρε Κύκνε 

της άτολμης Αήθιας μου

(ή Αλήθειας μου;)

σκοτώνω κάθε μέρα

το Καταφύγιο της ψυχής μου

για χάρη σου

Περιπλανώμαι

Πλανεύομαι

Πλανώμαι

Δεν ξέρω...

Αρνούμαι να το πιστέψω 

Αρνούμαι να το ανεχτώ

Άργησε ή ήταν Λιγοστό

το Φως

Δεν ξέρω...

Αναπνέω

την ιδιαίτερη 

Οσμή 

της Νύχτας μου

Σε αποδέχομαι

ως αποφευκτέο

όχι ως απευκταίο

ούτε ως αποτρόπαιο

Ανασαίνω εντωμεταξύ

Γεύομαι

τη γλυκερή

Γεύση

της Νύχτας μου

Η Μοναξιά 

αποτελεί το Τίμημα 

κάθε Απόδρασης

και η Ψευδαίσθηση

(Άκουσες;

Δεν το λέω Όνειρο)

τη μόνη Πληρωμή

"...on passe des années dans la lumière lunaire du port de notre Âme,

je songe à aller ailleurs qu' au refuge de la mienne, je suis partie et je pars, je veux toujours y rester mais je ne retourne jamais plus..."(παράφραση αποσπάσματος του Si près της Hélène Cixous)..............................‪#‎ChrV‬