Πριν μερικά χρόνια, πριν η Ελένη Στασινού κυοφορήσει και γεννήσει το Χορό των Κρυστάλλων, που η πρώτη παρουσίασή του στην Αθήνα είναι τη Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2014, γνώρισα τη συγγραφέα.
Από τότε έχω διαβάσει σχεδόν το σύνολο του έργου της (εκτός από τα βιβλία ποίησης, έχει γράψει 10 μυθιστορήματα) και είμαι φανατική θαυμάστριά της.Δεν είναι "εύκολα" τα έργα της. Γι' αυτό και οι εκδόσεις "Χίλων" που ανέλαβαν να εκδώσουν το τελευταίο -αριστούργημα για εμένα, μια ταπεινή βιβλιοφάγο- είναι αξιέπαινες για το "τόλμημα", αλλά ελπίζω να ανταμειφθούν γι' αυτό.
Τα βιβλία της Ελένης είναι βιβλία που το μόνο που χρειάζονται είναι να τα διαβάσεις, δεν κυκλοφορούν πολλά τέτοια διαμάντια στην "ροζ" εκδοτική Ελλάδα.
Το προηγούμενο μεγάλο της μυθιστόρημα, Η γυναίκα των Δελφών, πήρε πανευρωπαϊκό βραβείο, μελετήθηκε και αναλύθηκε από Ευρωπαίους διανοούμενους, ενθουσίασε, όσους το διάβασαν, και στην ωραία μας Ελλαδίτσα για εμένα...θάφτηκε.
Ο Χορός των Κρυστάλλων, που έγραψε τώρα η Ελένη, δεν αμφιβάλλω ότι θα κατακτήσει βραβεία, δεν αμφιβάλλω ότι είναι η κορυφή όλων όσων έχει γράψει η συγγραφέας, ΑΜΦΙΒΑΛΛΩ, ΑΝ Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΧΑΜΠΑΡΙ...
Επιτέλους ας προσπαθήσουμε ν' ανοίξουμε ο ένας τα μάτια του άλλου, ας σκουντήσουμε ο ένας τον άλλον, όποτε βλέπουμε κάτι πραγματικά καλό, γιατί με όλη αυτή τη βαβούρα και τη φτήνεια γύρω τελικά μπερδευόμαστε...
Το παρακάτω απόσπασμα από ποίημά μου έγραψα, όταν συνάντησα για πρώτη φορά, από κοντά, τη συγγραφέα. Από τότε το ποίημα έχει μεταφραστεί έχει δημοσιευτεί και στο εξωτερικό και έχει εκδοθεί δίγλωσσα σε ανθολογία του Brian Wrixon Books - Canada "In Praise - In Memory - In Ink"
.................................................................................
Ελένη φωσφορίζουσα και φωτεινή,
Διαθλά τη λάμψη της με παραθύρια-πρίσματα,
Που μετουσιώνουν την ακίζουσα αχλή του έξω Σύμπαντος
Σε αστραφτερή-του Εντός σου- φωνακλού πολυχρωμία.
Μες στο μυαλό μου, πρόσωπο- παρηγοριά.
Όσο στο σκότος, η ολόγιομη Σελήνη.
Διαθλά τη λάμψη της με παραθύρια-πρίσματα,
Που μετουσιώνουν την ακίζουσα αχλή του έξω Σύμπαντος
Σε αστραφτερή-του Εντός σου- φωνακλού πολυχρωμία.
Μες στο μυαλό μου, πρόσωπο- παρηγοριά.
Όσο στο σκότος, η ολόγιομη Σελήνη.
.....................................................................................
εδώ μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το ποίημα
εδώ μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το ποίημα
