Χ...αμογελούσες πατρικά πάντα, αν και καμιά
δεκαριά χρόνια μας χώριζαν.
Ρ...ωτούσες: "Είσαι καλά Χρυσούλα; Τι κάνει ο
μπαμπάς;"
Η...σασταν μαζί στο Θηλέων,συνεργάτες,
γελούσες μ' εκείνο το συνωμοτικό
χαμόγελο.
Σ...α μικρός μαθητής που έκανε αταξία-
παιδικό πρόσωπο με κάτασπρα μαλλιά.
"Τ...ο ανατινάξαμε το εργαστήριο τότε, ξέρεις;
Να προσέχεις πάντα το Νάτριο..."
Ο... κάθε καλός φυσικός δικαιούται μια
ανατίναξη!
Σ...το πείραμα πλησίαζες την ομορφιά των
νόμων της φύσης κι ενθουσιώδης
μοίραζες, ό,τι ένιωθες, στα νιάτα που
αγάπησαν το πάθος σου.
Ο...μως αρνούμαι να σε θυμάμαι μόνο για ό,τι
υπήρξες, Χρήστο,θέλω να σε θυμάμαι σαν
κάποιο που ζούσαμε το ίδιο όνειρο.
Φ...ίλο που θέλησε να μου πει για το τέλος με
τα μάτια κι αρνήθηκα να καταλάβω.
Υ...πεκφυγή ο τελευταίος σου αστεϊσμός και
μια φιλοφρόνηση.
Σ...τάθηκες συνεπής, κυνηγώντας το άπιαστο
έφυγες.
"Ι...σως να μη στείλω άλλο μήνυμα απ' αυτό το
μέιλ..." χαιρέτησες.
Κ...αι σαν αιώνιος έφηβος ταξίδεψες για
Ελβετία να επισκεφτείς το CERN...
Ο...μορφα τελευτήσας "άλυπος" , ωραίος!
Σ...ε προκαλώ! Σαν έρθω προς τα αστέρια
κάποτε, πόσα να έχεις κατανοήσει άραγε να
μου εξηγήσεις απ' όλα τους τα μυστικά;
(c)ΧρύσαΒελησσαρίου2013, 29/3/2013
