Tuesday, 20 March 2012

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ BRIAN WRIXON/ POEMS ABOUT GREECE BY BRIAN WRIXON ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΧΡΥΣΑ ΒΕΛΗΣΣΑΡΙΟΥ


 
Angels of Santorini
Cobblestone street, narrow passage
Dimly lit chapel, traces of song
Refuge from the crowded throng
Service ended, robed priest seated
Behind the lattice the sisters 
rise
Blended voices reach to the skies
Words of praise, songs of 
glory
Fill the chapel, fill the heart
A choir of angels sets time 
apart  
Άγγελοι της Σαντορίνης
Λιθόστρωτος δρόμος, στενό μονοπάτι
Αμυδρά φωτισμένο εκκλησάκι, ήχοι ψαλμοί
Καταφύγιο απ' την πολυσύχναστη κοσμοσυρροή
Την υπηρεσία τελείωσε, ο ρασοφόρος  ιερέας κάθεται
Πίσω από το δικτυωτό συνωστίζονται οι αδελφές
Συγχρονισμένες οι φωνές  θα φτάσουν ως τον ουρανό
Λόγια αίνου, ωδές δοξαστικές
Γεμίστε το παρεκκλήσι, γεμίστε την καρδία
Απορρυθμίζει το χρόνο των αγγέλων η χορωδία 
The Mute Stones Speak
Aegean blue in a timeless 
land
White waves roll and 
become white sand
Blue domes rise above 
whitened walls
We stop and listen as 
history calls
Toppled columns, temple in 
disarray
Where once proud runners 
stopped to pray
Now the shuffling of tourists' 
feet
Moving in deafness in 
summer's heat
But we who have seen 
through Homer's muse
Can in Olympia's stadium 
still hear the news
Thalpis of Sparta has won 
the race
The olive wreath now 
shades his face  
Οι Βουβές Πέτρες Μιλούν
Γαλάζιο του Αιγαίου σε μία άχρονη γη
Λευκά κύματα ρέουν, γίνονται  άμμος  λευκή 
Πάνω απ' ασπρισμένους τοίχους  υψώνονται  τρούλοι γαλάζιοι
Ας σταματήσουμε ν' ακούσουμε την ιστορία που φωνάζει
Πεσμένες κολώνες, ναοί άτακτα ερριμμένοι 
Εκεί που κάποτε οι δρομείς στέκονταν να ευχηθούν οι τιμημένοι
Τώρα, ανακάτεμα ποδιών τουριστών
Στην κουφόβραση του καλοκαιριού περιπατητών
Μα εμείς που νιώσαμε του Όμηρου τη μούσα την ωραία
Στο στάδιο της Ολυμπίας ακούμ' ακόμη  χαρμόσυνα νέα
Πως ο Θάλπης απ' τη Σπάρτη έχει κερδίσει τον αγώνα
Το στεφάνι ελιάς σκιάζει το πρόσωπό του ακόμα  
Mykonos
Windmills stand guarding 
the harbour
White houses contrast with the deep blue sea
Mykonos, jewel of the 
Cyclades
Ancient battlefield of the 
gods
Thousands flock to its 
beaches and streets
With throbbing intensity it 
never sleeps
An Aegean paradise 
spoiled by people
Μύκονος
Ανεμόμυλοι στέκονται φρουροί του λιμανιού
Λευκά σπίτια σε αντίθεση με το βαθύ γαλάζιο του γιαλού
Μύκονος, κόσμημα των Κυκλάδων
Πεδίο μάχης των θεών αρχαίων
Χιλιάδες συρρέουν στις παραλίες και στους δρόμους 
Σφύζουσα σ' ένταση ποτέ δεν κοιμάται
Ένας παράδεισος του Αιγαίου σπιλωμένος απ' τους ανθρώπους 


Acropolis
Ancient temple silent in the 
Grecian sky
Loudly shouting to Athens and beyond
Mute stones and pillars in 
disarray
A voiceful testament to the 
world
Art is reborn from the 
Parthenon's beauty
Its model copied in earth's 
four corners
Its pillars reflected in 
houses of law and 
commerce
Its stones mirrored in seats 
of power
But from this sacred place 
more has risen
Here foundations were laid 
for our life
All our muses sprang from 
these ruins
And still echo today from 
their stony silence
Ακρόπολη
Αρχαίος ναός σιωπηλός κάτω από τον ελληνικό ουρανό
Δυνατά φωνάζει στην Αθήνα πέρα ως  πέρα
Βουβές πέτρες, κολώνες σε αταξία
Μια διαθήκη κραυγαλέα προς τον κόσμο όλο
Τέχνη ξαναγεννιέται από το κάλλος του Παρθενώνα
Το μοντέλο του αντιγράφεται στις τέσσερις γωνιές της γης
Οι κολώνες του, που αντιγράφονται σε οίκους  νόμου και  εμπορίου
Οι πέτρες του κατοπτρίζονται σε θέσεις ισχύος
Αλλά από αυτό το ιερό μέρος έχουν γεννηθεί πιο πολλά
Εδώ τέθηκαν οι βάσεις του πολιτισμού μας
Όλες οι μούσες μας ξεφύτρωσαν από αυτά τα ερείπια
Και ακόμα αντηχούν σήμερα μέσα από την πέτρινη σιωπή τους
 
The Heart of Crete
Olive green playground in sea of Aegean blue
Harboured yachts and 
resorted bays
Busy with the frenzy and the 
frolic
Of the well-tanned rich and 
famous
But away from those people 
places
Beyond the reach of their 
glamour
The stones of history rise 
and rest
Without Knossos, Crete 
would not have life 
 
Η Καρδιά της Κρήτης
Απ' το πράσινο της ελιάς τοπίο στη γαλάζια θάλασσα του Αιγαίου 
Αγκυροβολημένα γιωτ και απολαυστικοί κόλποι 
Πολυσύχναστοι με  παροξυσμό και  ευθυμία
Από τους ηλιοκαμένους πλούσιους και διάσημους
Αλλά μακράν απ’  όλους αυτούς τους ανθρώπους
Υπεράνω της εμβελείας  της αίγλης τους
Οι πέτρες της ιστορίας υψωμένες κείτονται
Χωρίς την Κνωσσό η  Κρήτη δεν θα είχε ζωή
http://brianwrixonpoetry.blogspot.com/ 



3 comments:

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ said...

Η μετάφρασή σου είναι το ίδιο πολύτιμη με την αγάπη του φίλου ποιητή που εμπνέεται από την Ελλάδα, αφού γίνεται μια όμορφη και στέρεη γέφυρα για να συναντηθούμε με την ποίησή του...

Χρύσα Βελησσαρίου said...

Ευχαριστώ για το σχόλιο Φαίδωνα. Οφείλω να κάνω μια διόρθωση Στο URL του BLOG το όνομα του φίλου ποιητή εγράφη εκ παραδρομής Wixton Το σωστό είναι βεβαίως WRIXON , BRIAN WRIXON. Ζητώ συγγνώμη.

Χρύσα Βελησσαρίου said...

Τα πρόσφατα βιβλία του συγγραφέος στα οποία συμμετέχω και εγώ προβάλλονται στο κάτω μέρος της σελίδος του blog απ' όπου μπορείτε να τα προμηθευτείτε με ένα απλό κλικ. Ευχαριστώ